Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2013/3916 K.2014/32

Sanık Memet hakkında mağdur Ali’yi kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan 19.09.2012 tarihli hüküm, 19.09.2012 tarihli dilekçe ile sanık müdafii tarafından yasal süresi içerisinde temyiz edilmiş ise de, sanık tarafından verilen hükmün onanması istekli 20.09.2012 tarihli dilekçe, Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 05.02.2008 tarih ve 2008/1-9/15 sayılı kararı uyarınca, temyizden vazgeçme niteliğinde olduğu anlaşıldığından, sanık Memet hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçu yönünden katılan Ali vekilinin temyizi ile sınırlı olarak yapılan incelemede;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçeler ile reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılan Ali vekilinin suç vasfına, sanık hakkında TCK.nun 62. maddesinin uygulanmaması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mağdur Ali hakkında, Mersin Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığı tarafından düzenlenen 14.05.2012 tarihli raporda, av tüfeği saçma taneleri girişine bağlı olarak mağdurun, sol korpuskavemosunda yaklaşık 4 cm.lik defekt ile sol orşiektomi yapılmasına neden olan yaralanmasının hayati tehlikeye neden olduğu,

ayrıca yaralanmanın duyularından ve organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına ya da işlevinin yitirilmesine neden olup olmadığı hususunda olay tarihinden 6 ay sonra ( Kasım 2012 ) yapılacak muayene sonrası değerlendirme yapılması gerektiğinin belirtilmesi karşısında, 5237 sayılı TCK.nun 35. maddesi ile yapılacak uygulamaya esas olmak üzere, mağdur Ali hakkında düzenlenen tedavi evrakları, film ve grafilerin, Adli Tıp Kurumu'na gönderilerek, TCK.nun 86 ve 87. maddeleri kapsamında rapor aldırılarak yaralanma sonucu meydana gelen zararın ağırlığı kesin olarak saptanıp sonuca göre bir ceza tayin edilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,