Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2013/4277 K.2013/6990

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar Mahmut ve Ömer’in, maktul Erdal ve mağdur Bayram’a yönelik eylemlerinin sübutu kabul, takdire ilişkin cezalarını azaltıcı nedenin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre, bozmaya uyularak verilen hükümlerde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık Mahmut müdafiinin maktule yönelik eylemde suç vasfının yaralama olduğuna, tahrike, lehe maddelerin uygulanması gerektiğine vesaireye; sanık Ömer müdafiinin sübuta, meşru savunmaya, tahrike vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, Ancak;

Oluşa ve dosya kapsamına göre, sanıkların, ücret karşılığı erkeklerle cinsel ilişkiye giren maktul Erdal ve mağdur Bayram’ın evine müşteri olarak gittikleri, burada maktul ile cinsel ilişkiye girdikten sonra bıçaklarını çekip maktul ve mağdura vurmak suretiyle yaralayarak, maktul ve mağduru etkisiz hale getirdikleri, maktule ait cep telefonu ve çanta ile mağdura ait cep telefonunu alarak olay yerinden ayrıldıkları olayda; sanıkların eylemleri sonucunda ortaya çıkan kasıtlarının yağma amacıyla insan öldürme, öldürmeye teşebbüs ve yağmaya yönelik olduğu anlaşıldığından,

sanıkların maktule karşı yağma suçunun işlenmesini kolaylaştırmak amacıyla insan öldürme ve yağma suçlarından eylemlerine uyan TCK.nun 82/1-h, 62 ve 149/1-a-c-d, 168/2; mağdura karşı yağma suçunun işlenmesini kolaylaştırmak amacıyla insan öldürmeye teşebbüs ve yağma suçlarından eylemlerine uyan 82/1-h, 35, 62 ve 149/1-a-c-d, 168/2. maddeleri gereğince cezalandırılmaları yerine, suç vasfında yanılgıya düşülerek, yazılı şekilde maktule yönelik kasten öldürme ve hırsızlık, mağdura yönelik olarak kasten yaralama ve hırsızlık suçlarından cezalandırılmalarına karar verilmesi,