Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2013/444 K.2014/2175

1) Sanık ... hakkında mağdur ...'e yönelik eyleminin "kasten öldürme suçuna teşebbüs" olarak nitelendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, tebliğnamedeki suç niteliğinin "kasten yaralama" olduğuna yönelen bozma düşüncesi benimsenmemiştir.

2) Oluşa ve dosya kapsamına göre, sanık ile mağdurun aynı yerde er olarak askerlik yaptıkları, olaydan önce aralarında çıkan birtakım sorunlar nedeniyle olay günü tartıştıkları, birlikte nöbetçi subayının yanına gittikleri sırada sanığın görev yaptığı birimin toplantı salonuna mağduru konuşmak için çağırdığı, mağdur ile birlikte salona girdikten sonra sanığın kapıyı kilitlediği ve evrak dolabının üzerinde bulunan bıçağı alarak mağdura saldırdığı, basit tıbbi müdahale ile giderilemez şekilde boyun, kulak ve sırt bölgelerinden toplam üç bıçak darbesi ile mağduru yaraladığı,

dışarıda bulunan ve olayı camdan gören arkadaşları ..., ... ve ...'ın toplantı odasının kapısını kırdıkları ve araya girmeleri nedeniyle sanığın eylemine son vermek zorunda kaldığı olayda; teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı TCK’nun 35. maddesi ile yapılan uygulama sırasında, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte gözetilerek makul bir ceza tayini yerine yazılı şekilde 9 yıl hapis cezasına hükmolunması suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.