Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2013/4568 K.2014/334

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Fuat'ın maktül N.. D..’ya yönelik eşe karşı kasten öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, tahrik ve takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, bozma üzerine incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin duruşmalı incelemede ve temyiz dilekçesinde eksik soruşturmaya, sübuta, 765 sayılı TCK.nun 59. Maddesinin uygulanmasına, haksız tahrik indirim oranının daha fazla olması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan 765 sayılı Kanun ile sonradan yürürlüğe giren 5237 sayılı Kanunun incelenen suça yönelik hükümleri farklı olduğundan, bu durumda sanığın lehine olan kanunun uygulanacağına ilişkin 5237 sayılı TCK.nun 7/2. maddesi hükmü karşısında; 765 ve 5237 sayılı yasaların hangisinin daha lehe olduğunun denetime olanak verecek şekilde tartışılmamış olması,

Bozmayı gerektirmiş olup, re'sen de temyize tabi hükmün 1412 sayılı CMUK.nun 321.nci maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 28.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.

28.01.2014 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı M.. B..'ın huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık F.. D.. müdafii Avukat H.. B..’ın yokluğunda 30.01.2014 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.