KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2013/4937 E., 2013/7889 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 18 Aralık 2013
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Kasten öldürmeye teşebbüs, 6136 sayılı Yasaya aykırılık
- Hüküm
- TCK.nun 81/1, 35/2, 62/1, 53/1-2, 63 madelerince 10 yıl hapis cezası,
Karar Metni
287 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
6136 sayılı Kanunun 13/1, TCK.nun 62/1, 52/2-4, 53/1-2 maddelerince 10 ay hapis cezası, 500 TL adli para cezası
TÜRK MİLLETİ ADINA
1- Oluşa, dosya içeriğindeki delillere ve mahkemenin gerekçesine göre, sanık ... hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanmamasında bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğinden bahisle bozma öneren düşünce benimsenmemiştir.
2- Temyiz edenlerin sıfatları ve dilekçelerinin içeriklerine göre; sanık ... hakkında mağdur ...'u kasten öldürmeye teşebbüs ve 6136 sayılı yasaya muhalefet suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri ile sanık ... hakkında kasten öldürmeye teşebbüs ve 6136 sayılı yasaya muhalefet, sanık ... hakkında ise kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından verilen beraat hükümlerine bağlı vekalet ücreti istemi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesinde;
Toplanan deliller karar yerinde incelenip sanık ...'in suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle
.../...
reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin, suç niteliğine, meşru savunmaya, delillerin hatalı değerlendirildiğine, haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine vesaireye, Cumhuriyet Savcısının sanık ... yönünden suç niteliğine, haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, beraat eden sanıklar ... ve Sevim’in kendilerini vekille temsil ettirdiği ve lehlerine vekalet ücretine hükmedilmediği anlaşılmakla,
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2013/4937, K. 2013/7889, 18 Aralık 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama