Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2013/5041 K.2014/6324

1-) Sanık Askeri hakkında mağdur Mehmet'e yönelik mala zarar verme suçundan verilen doğrudan para cezasına ilişkin mahkumiyet kararı hüküm tarihi itibariyle 5219 sayılı Kanunla değişik CMUK'nun 305/1. maddesi uyarınca kesin nitelikte olup, temyizi mümkün olmadığından, sanık Askeri müdafii ile katılan Mehmet vekilinin mala zarar verme suçundan verilen mahkumiyet hükmü yönünden suç vasfına yönelmeyen temyiz istemlerinin CMUK'nun 317. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2-) Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulu’nun 20.10.2009 gün ve 2009/1-85/242 sayılı kararında açıklandığı üzere; öldürmeye teşebbüs suçunun failleri olarak yargılanan sanıklardan birisinin savunulmasının diğer sanık yönünden savunmada zaafıyet yarattığı durumlarda sanıklar arasında menfaat uyuşmazlığı bulunduğunun kabulü gerektiğinden; aralarında akrabalık ilişkisi bulunan sanıklar Askeri, Necat ve Şahin arasında menfaat çatışması bulunduğu anlaşıldığından, sanıkların savunmalarının ayrı ayrı müdafıiler yerine aynı müdafii tarafından yapılması suretiyle 1136 sayılı Avukatlık Kanunu’nun 38/1. ve 5271 sayılı CMK'nun 152. maddelerine aykırı davranılması,