Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2013/5046 K.2014/199

1- Temyiz edenlerin sıfatları ve dilekçelerinin içeriklerine göre temyiz incelemesi, sanık Nuri’nin “maktuller İlhan ve Emre’yi tasarlayarak öldürmeye azmettirme”, “mağdurlar Özkan ve Ali’yi tasarlayarak öldürmeye teşebbüs suçuna azmettirme”; sanık Selami’nin “maktuller İlhan ve Emre’yi tasarlayarak öldürme”, “mağdurlar Özkan ve Ali’yi tasarlayarak öldürmeye teşebbüs”, “6136 sayılı Kanuna muhalefet”; sanık Mutlu’nun “sanık Selami’nin işlediği maktuller İlhan ve Emre’yi tasarlayarak öldürme suçuna yardım”, “sanık Selami’nin işlediği mağdurlar Özkan ve Ali’yi tasarlayarak öldürmeye teşebbüs suçuna yardım” suçlarından kurulan hükümler yönünden yapılmıştır.

2- Dosya kapsamına göre, sanıklar Nuri ve Mutlu’nun tanık A..

G.. ile birlikte olaydan kırk gün önce işletmeciliğini maktul İlhan’ın yaptığı, mağdur Özkan’ın işletme müdürü, maktul Emre ile mağdur Ali’nin ise garson olarak çalıştığı pavyona eğlenmek amacıyla gittikleri, gecenin sonunda hesap nedeni ile çıkan tartışma sırasında sanıkların, aralarında Özkan’ın da bulunduğu bir kısım çalışanlar tarafından sopalarla darp edildikleri, işletmenin, hesaba karşı itiraz eden müşterilerine karşı bu tür muameleleri alışkanlık haline getirdiğinin yaygın bir kanaat olduğu,

bu hadiseden sonra Nuri’nin, kendisinin darp edilmesinde sorumluluğu olduğunu düşündüğü işletme çalışanlarını aralarında ayrım gözetmeksizin öldürmeye karar verdiği, yaptığı plan uyarınca eylemi gerçekleştirmesi için kayınbiraderi olan sanık Selami’yi Şanlıurfa’dan İzmir’in Dikili ilçesine çağırdığı, bu çağrı üzerine olaydan iki gün önce gelen Selami'nin, Nuri'nin eylemle ilgili teklifini kabul ettiği, yapılacak olan eylemden Mutlu'nun da haberinin olduğu ve kendisi de darp edilmiş olduğu için eyleme yardım etmeye karar verdiği,

sanıkların hep birlikte yaptıkları plan uyarınca, Selami ve Mutlu’nun, yanlarında kimliği tespit edilemeyen başka bir şahısla birlikte olay gecesi saat 02.45 sıralarında Mutlu’nun kullandığı araçla, suç yeri olan işyerinin önüne geldikleri, Selami ve kimliği belirsiz şahsın araçtan inerek hızla mekanın içine doğru yürüdükleri, akabinde tabancalarla gerçekleştirilen eylem sonucunda maktullerin öldükleri, mağdurların ise adli raporlarda belirtildiği şekilde yaralandıkları, mağdur Ali’nin sağ göğüs bölgesine aldığı isabet sonucunda yere düşmesinin ardından, Mutlu’nun ayrıca mağduru tekmeleyerek darp ettiği anlaşılan olayda,

a) Sanık Nuri’nin “maktul Emre’yi tasarlayarak öldürmeye azmettirme”, “mağdur Ali’yi tasarlayarak öldürmeye teşebbüs suçuna azmettirme”; sanık Mutlu’nun “sanık Selami’nin işlediği maktul Emre’yi tasarlayarak öldürme suçuna yardım” suçlarından kurulan hükümler yönünden,

Maktul Emre ve mağdur Ali'nin önceki olayda sanıklara yönelik gerçekleştirilen darp eylemine katıldıklarına ilişkin her hangi bir delil tespit

edilmediği gibi, sanıkların dahi bu yönde bir iddiasının olmadığı, maktul ve mağdurdan sanıklara yönelen ve haksız tahrik oluşturan herhangi bir söz veya davranış bulunmadığı anlaşıldığı halde, haksız tahrik hükmünün uygulanması suretiyle eksik ceza tayin edilmesi,

b-Sanık Mutlu’nun "‘sanık Selami’nin işlediği maktuller İlhan ve Emre’yi tasarlayarak öldürmeye yardım” suçlarından kurulan hükümler yönünden,

15 ile 20 yıl aralığında hapis cezası öngören TCK’nun 39. maddesinin uygulanması sırasında, hadiselerin başından beri yanında yer aldığı sanık Nuri’yi suçları işlemeye teşvik eden, ayrıca fiilin işlenmesinden sonra yardımda bulunacağını vaat eden, diğer sanıklarla birlikte eylemin planını yaparak, suçların nasıl işleneceği konusunda yol gösteren, suçların faili olan Selami’yi kullanmış olduğu araçla olay yerine getirip, silahla yaralanan mağdur Ali’yi darp etmek suretiyle suçun işlenmesinden önce ve işlenmesi sırasında yardımda bulunarak suçların icrasını kolaylaştıran sanık hakkında, yardımın ulaştığı boyut dikkate alınarak üst sınırdan bir ceza yerine, yazılı biçimde 15 yıl hapis cezasına hükmedilmesi sonucu eksik ceza tayin edilmesi,

c) Sanık Selami’nin adli sicil kaydındaki sabıkalarının tekerrüre esas olup olmadığının karar yerinde tartışmasız bırakılması,

Aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

3- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Nuri’nin “maktuller İlhan ve Emre’yi tasarlayarak öldürmeye azmettirme”, “mağdurlar Özkan ve Ali’yi tasarlayarak öldürmeye teşebbüs suçuna azmettirme”; sanık Selami’nin “maktuller İlhan ve Emre’yi tasarlayarak öldürme”, “mağdurlar Özkan ve Ali’yi tasarlayarak öldürmeye teşebbüs”, “6136 sayılı Kanuna muhalefet”;

sanık Mutlu’nun “sanık Selami’nin işlediği maktuller İlhan ve Emre’yi tasarlayarak öldürmeye yardım”, “sanık Selami’nin işlediği mağdurlar Özkan ve Ali’yi tasarlayarak öldürmeye teşebbüse yardım” suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, cezayı azaltıcı eleştiri ve bozma nedenleri saklı kalmak kaydı ile haksız tahrik ve takdiri indirim nedenlerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri, düzeltme ve bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar Nuri,

Selami ve Mutlu müdafiilerinin, temyiz dilekçesinde ve duruşmalı incelemede eksik soruşturmaya, delillerin takdirinde yanılgıya düşüldüğüne, sübuta yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,

A) Sanık Nuri’nin “maktuller İlhan ve Emre’yi tasarlayarak öldürmeye azmettirme”, “mağdurlar Özkan ve Ali’yi tasarlayarak öldürmeye teşebbüs suçuna azmettirme”; sanık Selami’nin “maktuller İlhan ve Emre’yi tasarlayarak öldürme”, “mağdurlar Özkan ve Ali’yi tasarlayarak öldürmeye teşebbüs”, “6136 sayılı Kanuna muhalefet”; sanık Mutlu’nun “sanık Selami’nin işlediği maktuller İlhan ve Emre’yi tasarlayarak öldürmeye yardım”, “sanık Selami’nin işlediği mağdur Özkan’ı tasarlayarak öldürmeye teşebbüse yardım” suçlarından kurulan hükümler yönünden,

Sanık Mutlu hakkında “sanık Selami’nin işlediği mağdur Özkan’ı tasarlayarak öldürmeye teşebbüs suçuna yardımdan hüküm kurulurken, temel cezanın TCK’nun 82/1-a maddesi uyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası olarak belirlenip, teşebbüs nedeniyle aynı Kanunun 35. maddesi gereğince tayin edilen 16 yıl hapis cezası üzerinden, TCK’nın 39. maddesi uyarınca 1/2 oranında indirim yapılarak 8 yıl hapis cezasına hükmedilmesinden sonra, haksız tahrik nedeni ile takdir olunan 1/2 oranında yapılan indirim sonucu 4 yıl hapis cezasına hükmedilmesi yerine, yazılı biçimde 7 yıl 6 ay hapis cezasına hükmedilmesi Kanuna aykırı ise de, bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Hüküm fıkrasının, (4-B) paragrafında bulunan 7 yıl 6 hapis cezası ...” ibaresi çıkartılarak yerine “... 4 yıl hapis cezası ...” ibaresinin eklenmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN, kısmen resen de temyize tabi hükümlerin, tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

B) Sanık Mutlu’nun “sanık Selami’nin işlemiş olduğu mağdur Ali’yi tasarlayarak öldürme suçuna teşebbüse yardımdan kurulan hüküm yönünden,

a) Mağdurun önceki olayda sanığa yönelik gerçekleştirilen darp eylemine katıldığına ilişkin bir delil tespit edilmediği gibi, sanığın dahi bu yönde bir iddiasının olmadığı, mağdurdan sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan herhangi bir söz veya davranış bulunmadığı anlaşıldığı halde, haksız tahrik hükmünün uygulanması suretiyle eksik ceza tayin edilmesi,

b) “Sanık Selami’nin işlediği mağdur Ali’yi tasarlayarak öldürme suçuna teşebbüse yardımdan hüküm kurulurken, temel cezanın TCK’nın 82/1-a maddesi uyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası olarak belirlenip, teşebbüs nedeniyle aynı Kanunun 35. maddesi gereğince tayin edilen 16 yıl

hapis cezası üzerinden, TCK’nın 39. maddesi uyarınca 1/2 oranında indirim yapılarak 8 yıl hapis cezasına hükmedilmesinden sonra, haksız tahrik nedeni ile takdir olunan 1/4 oranında yapılan indirim sonucu 6 yıl hapis cezasına hükmedilmesi yerine, yazılı biçimde 7 yıl 6 ay hapis cezasına hükmedilerek fazla ceza tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin duruşmalı incelemedeki temyiz itirazları bu sebeplerle kabul edildiğinden, hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, CMUK’nın 326/son maddesinin gözetilmesine, ceza miktarı ve tutuklulukta geçirilen süreler dikkate alındığında sanık Mutlu müdafiinin tahliye talebinin reddine, 23.01.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.

23.01.2014 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı M.B.'ın huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanıklar S.. U.., N.. Ş.. ile M.. S.. müdafii Avukatlar İ.M. H. Ü. ve A. T.’nun yokluklarında 30.01.2014 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.