Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2013/5191 K.2013/7894

1- 5237 sayılı TCK.nun 86/1, 86/3-e, 87/1-d-son, 29/1, 62/1, 63. maddeleri uyarınca 3'er yıl 1'er ay 15'er gün hapis cezası. 2- Hakaret suçu nedeniyle kamu davasının 5237 sayılı TCK.nun 73/4 ve CMK.nun 223/8 maddesi uyarınca düşürülmesine.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-a) Sanıklar ... ve ... hakkında hakaret suçundan verilen düşme kararını temyizde sanıkların yararı bulunmadığından ve temyiz düşme kararının gerekçesine de yönelik olmadığından, sanıklar müdafiilerinin bu suça yönelen,

b) Sanık ...’un mağdur ...’ı kasten yaralama, mağdurlar ... ve ...’i tehdit suçlarından ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.05.2009 gün ve 2005/245-79 sayılı kararı ile verilen meşru savunma nedeniyle ceza tertibine yer olmadığına ilişkin hüküm temyiz edilmeyerek kesinleştiğinden, katılan vekilleri sıfatıyla yapılan,

Temyiz taleplerinin CMUK’nun 317.maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2) Kasten yaralama suçundan kurulan hükümde, TCK'nun 86/1, 86/3-e maddeleri uyarınca belirlenen cezada, mağdurun yaşamsal tehlike geçirmiş olması nedeniyle, aynı Yasanın 87/1-d maddesi gereğince bir kat artırım uygulandığında cezanın "2 yıl 12 ay" yerine, "3 yıl" hapis olarak belirlenmesi yasaya aykırı ise de, TCK’nun 87/1-son maddesi uyarınca sonuç ceza 5 yıldan az olamayacağından, bahsedilen aykırılık sonuca etkili görülmemekle bozma nedeni yapılmamıştır.

.../...

3) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar ... ve ...’in mağdur ...’u kasten yaralama suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, tahrike ve takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümlerde eleştiri ve düzeltme nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar müdafiilerinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

Sanıkların kasten yaralama suçlarından verilen hapis cezalarının kanuni sonucu olarak, "TCK’nun 53/1-a-b-d-e bendindeki hakları kullanmaktan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, TCK’nun 53/1-c maddesindeki hakları kullanmaktan ise koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmalarına" karar verilmesi bozmayı gerektirmekte ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden,