Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2013/534 K.2013/1224

3 sene 9 ay hapis -2 kez-

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ... hakkında mağdurlar ... ve ...'i öldürmeye teşebbüs suçlarından yapılan yargılama sonunda; cezalandırılmasına dair ...

1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 25/06/2009 gün ve 2008/226 E. ve 2009/176 K. sayılı hükmün sanık müdafiinin temyizi üzerine, Dairemizin 20/12/2012 gün ve 2010/3092 E. 2012/9758 karar sayılı ilamı ile sanığın mağdur ...'a karşı eylemi nedeniyle bozulmasına karar verildiği, Dairemizin kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca " sanığın suç tarihinde 18 yaşından küçük mağdur ...'a ateş ederek öldürmeye teşebbüs ettiği ve eyleminin çocuğa karşı öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturduğu sabittir.

Yerel mahkeme tarafından eylem her ne kadar 5237 Sayılı TCK'nun 81/1 maddesi kapsamında kasten insan öldürme olarak kabul edilse de, Yüksek Yargıtay 1. Ceza Dairesinin itiraza konu kararında da belirtildiği üzere sanığın eylemi 5237 Sayılı TCK'nun 82/1-e ve 35. Maddelerdeki çocuğa karşı öldürmeye teşebbüs suçuna uymaktadır. Hüküm yalnızca sanık tarafından temyiz edilmiştir. Bu durumda aleyhe bozma yasağı devreye girmektedir.

Dosya kapsamına göre diğer temyiz itirazlarının reddedildiği, eylemin vasıf olarak insan öldürme olduğunda bir ihtilaf bulunmamaktadır. Ancak, Özel Dairenin sanığın .../...

s-2-

eylemini 5237 Sayılı TCK'nun 82/1-e maddesi kapsamında "nitelikli öldürme" kabul etmesi bir vasıf değişikliği olmayıp, suçun nitelikli halini oluşturduğundan, bozma kararı verilemeyeceği, usul ekonomisi, aleyhe bozma yasağı ve ceza dairelerinin süreklilik arz eden uygulamaları Anayasanın 141/4. maddesinde yazılı 'Davaların en az giderle ve mümkün olan süratle sonuçlandırılması, yargının görevidir' hükmü de gözetilerek, bu hususların eleştirilerek hükmün onanması gerektiği" gerekçesiyle itiraz edildiği; 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 308.maddesinin, 6352 Sayılı Yasanın 99.maddesi ile eklenen 3.fıkrası uyarınca yapılan incelemede;