Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2013/679 K.2014/2323

1.a) Katılan Abdullah vekilinin yasal süresi içerisindeki temyiz isteminin sadece katılan Abdullah yönünden yapılması karşısında, yasal süreden sonra 20.04.2012 tarihinde katılan Yasin adına yapılan temyiz isteminin CMUK.nun 310-317. maddeleri gereğince,

b) Sanık Ahmet hakkında hakaret ve mağdur Yasin'i kasten yaralama suçlarından verilen doğrudan adli para cezasına ilişkin mahkumiyet kararları, 31/03/2011 tarihli 6217 sayılı Kanunun 26. maddesi ile 5320 sayılı Yasaya eklenen geçici 2. madde gereğince hüküm tarihi itibari ile kesin nitelikte olup temyizi mümkün olmadığından, sanık müdafiinin bu suçların vasfına yönelik olmayan temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi uyarınca,

Karar verilmiştir.

2) Temyiz kapsamına göre; sanık Ahmet hakkında mağdur Abdullah'ı kasten yaralama, sanık Hamit hakkında mağdur Abdullah’ı kasten yaralamaya azmettirme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelemesinde;

A) Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulunun 14.06.2011 gün ve 2011/1-44/122 sayılı kararında açıklandığı üzere; sanıklardan birisinin savunulmasının diğer sanık yönünden savunmada zaafiyet yarattığı durumlarda sanıklar arasında menfaat uyuşmazlığı bulunduğunun kabulü gerektiğinden, mağdur Abdullah'ı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan açılan kamu davası nedeniyle olayın failleri olarak yargılanan ve baba-oğul olan sanıklardan Ahmet'in suçu tek başına işlediğine ve babası diğer sanık Hamit'in bir eyleminin bulunmadığına,

sanık Hamit'in suçun diğer sanık tarafından işlendiğine yönelik beyanları ile sanıklar müdafiinin sanıkların beyanları doğrultusundaki savunmaları karşısında, sanıklar arasında menfaat uyuşmazlığı bulunduğu anlaşılmakla; sanıkların ayrı ayrı müdafiiler yerine aynı müdafii tarafından savunmalarının yapılması suretiyle 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 38/1 ve 5271 sayılı CMK.nun 152. maddelerine aykırı davranılması,

B) Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan sanık Ahmet hakkında TCK.nun 31/2.maddesine göre fiilinin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı, davranışlarını yönlendirme yeteneğinin bulunup bulunmadığı konusunda 5395 sayılı Kanunun 35/1.maddesi uyarınca sosyal inceleme raporu aldırılmadan, aynı Kanunun 35/3.maddesine göre de sosyal inceleme yaptırılmamasının gerekçesi gösterilmeden yazılı biçimde eksik inceleme ile hükümler kurulması,