KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2013/78 E., 2013/2887 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 4 Nisan 2013
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Kasten yaralama, olası kastla yaralama
- Hüküm
- ...'i kasten yaralamaktan 5237 sayılı TCK.nun 86/1, 86/3-e, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,
Karar Metni
528 kelime·3 dk okuma·1 bölüm
...'i olası kastla yaralamaktan 5237 sayılı TCK.nun 86/1, 21/2, 86/3-e, 87/3, 62, 53. maddeleri uyarınca 13 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına.
TÜRK MİLLETİ ADINA
1) Sanığın, mağdur ...'ı olası kasıtla yaralama suçundan kurulan hükümde, uygulama maddelerinin sırasının "5237 sayılı TCK.nun 86/1, 86/3-e, 87/3, 21/2, 62" olması gerekirken, yazılı olduğu şekilde "5237 sayılı TCK.nun 86/1, 21/2, 86/3-e, 87/3, 62" olarak yapılması, sonuç ceza lehe olduğundan ve aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
2) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ın suçlarının sübutu kabul, mağdur ...'ı olası kasıtla yaralama suçu yönünden oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri ve bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin TCK.nun 50, 51 ve CMK.nun 231.maddelerinin uygulanması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,
a) Sanığın mağdur ...'ı olası kasıtla yaralama suçundan verilen hapis cezasının kanuni sonucu olarak, "TCK.nun 53/1-c bendindeki hakları kullanmaktan koşullu salıverilme, diğer bentlerdeki haklardan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" karar verilmesi bozmayı gerektirmekte ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden,
hüküm fıkrasının, "5237 sayılı TCK.nun53/1-a,b,c,d,e maddesinde sayılan hak yoksunluklarının 53.maddenin 2.fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar ve sanık hakkında kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından getirilen kısıtlamanın, 53.maddenin 3.fıkrası uyarınca şartla salıverilme tarihine kadar geçerli olduğu" şeklinde değiştirilmesine karar verilmesi suretiyle CMUK.nun 322.maddesi ile tanınan yetkiye dayanılarak DÜZELTiLEN, mağdur ...'ı olası kasıtla yaralama suçundan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),
b) Sanığın mağdur ...'u kasten yaralama suçu yönünden;
aa) Mağdurun küfretmesi üzerine, ruhsatsız tabancası ile yakın mesafeden 4 el ateş eden sanığın mağdur ...'u, sol omuz başı ve sırtta bir adet mermi çekirdeği isabetiyle mümkün olacak şekilde yaraladığı, yaralanması nedeniyle mağdurun hayati tehlike geçirmediği, mağdur ...'ın sanığa müdahale etmesi nedeniyle eylemine devam edemediği olayda, sanığın eyleme bağlı olarak ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu anlaşıldığı halde, "öldürmeye teşebbüs" yerine yazılı biçimde "kasten yaralama" suçundan hüküm kurulması,
bb) Mağdur ...'tan sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemin hakaretten ibaret olduğu anlaşılmakla, tahrik nedeniyle 1/4'den 3/4'e kadar ceza indirimi öngören 5237 sayılı TCK.nun 29.maddesi uyarınca yapılan uygulama sırasında, daha vahim saldırı ve sonuçlar dikkate alındığında, hak, adalet ve nesafet kurallarına uygun şekilde tahrik nedeniyle asgari oranda indirim yapılması yerine yazılı şekilde 1/3 oranında indirim yapılarak eksik ceza tayini,
cc) Hükmedilen hapis cezasının kanuni sonucu olarak, 5237 sayılı TCK.nun 53/1a,b,c,d,e maddesinde sayılan hak yoksunluklarının 53.maddenin 2.fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar ve sanık hakkında kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından getirilen kısıtlamanın, 53.maddenin 3.fıkrası uyarınca şartla salıverilme tarihine kadar geçerli olduğuna karar verilmesi yerine, TCK.nun 53/1-c bendindeki hakları kullanmaktan koşullu salıverilme, diğer bentlerdeki haklardan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi,
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2013/78, K. 2013/2887, 4 Nisan 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama