Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2013/940 K.2014/2702

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, suça sürüklenen çocuk B.. M..’in eyleminin sübutu kabul, cezayı azaltıcı haksız tahrik, yaş küçüklüğü ve takdiri indirim nedenlerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, suça sürüklenen çocuk müdafiinin meşru savunmaya yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak;

Dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk Baysal ile mağdur Mehmet’in aynı ortamda kendi arkadaşları ile sohbet ettikleri, sohbet sırasında Baysal’ın, Mehmet’in arkadaşı Bedri hakkında şaka yollu konuşması üzerine Mehmet’in bu konuşmaya tepki gösterdiği, böylelikle başlayan tartışma sırasında tarafların kozlarını paylaşmak için anlaştıkları, kısa bir süre sonra kararlaştırdıkları yerde bir araya geldikleri, burada Mehmet’in Baysal’ı darp etmesiyle başlayan kavga sırasında Baysal’ın bıçak çektiği, bunun üzerine,

Mehmet ile birlikte gelen tanık Bedirhan’ın kemerle vurarak Baysal’ı engellemeye çalıştığı, ancak Baysal’ın Bedirhan’ın hamlesini savuşturduğu, ardından da toplam uzunluğu 17 cm olan bıçakla göğsüne doğru şiddetlice vurduğu Mehmet’i akciğer ve kalp kulakçığında hasara, göğüs içi kanamaya ve hayati tehlikeye neden olacak şekilde yaraladığı, akabinde de suç yerinden kaçtığı olayda,

Suç aletinin öldürmeye elverişliliği, hedef alınan vücut bölgesi, darbenin şiddeti ve yaraların nitelikleri dikkate alındığında, eylemine bağlı olarak ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu anlaşılan sanığın, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte değerlendirilerek “öldürmeye teşebbüs” suçundan makul bir ceza ile cezalandırılması yerine, suçun niteliğinde yanılgıya düşülerek, yazılı biçimde “kasten yaralama” suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi,