Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2014/1009 K.2014/3470

2-Sanık ... için, 5237 Sayılı TCK.nun 81/1,39/1-2-b, 62/1,63 ve 54 maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası,

3-Sanık ... için,

a-)237 Sayılı TCK.nun 81/1,29/1, 62/1,63 ve 54 maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası,

b-)5237 Sayılı TCK.nun 86/2,29/1,62/1,63 maddeleri uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası,

4-Sanık ... için, kamu davasının şikayetten vazgeçme nedeniyle düşürülmesine,

5-Sanık ... için,

a-)Mağdur ...'a yönelik eylemi

nedeniyle, kamu davasının 5237 Sayılı TCK.nun 73/4 maddesi uyarınca düşürülmesine,

b-)...'e yönelik eylemi nedeniyle, C.M.K. nun 223/2-e maddesi uyarınca beraat,

c-)...'a yönelik eylemi nedeniyle, 5237 Sayılı TCK.nun 86/2,29/1,62/1,63 maddeleri uyarınca 75 gün adli para cezası, C.M.K. nun 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına,

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-a) Müdahil sanık... vekilinin 23.01.2013 tarihli süre tutum dilekçesi ve 06.03.2013 tarihli gerekçeli temyiz dilekçesi içeriği dikkate alındığında, temyiz istemini, müvekkili... hakkında işlediği iddia olunan suçlardan kurulan hükümler ve sanık... un kendisine karşı işlediği kasten yaralama ve babası maktül ...’e karşı işlediği kasten öldürme suçlarından kurulan hükümler ile sınırladığı, sanıklar... ve ...’in öldürme suçları ile ilgili temyiz isteminde bulunmadığı anlaşılmakla; sanıklar... ve ... hakkında öldürme suçlarından kurulan hükümler müdafılerinin temyiz istemi ile sınırlı olarak incelenmiş, sanık A1i ... hakkında...’a karşı işlediği iddia olunan kasten yaralama suçundan kurulan düşme kararı inceleme dışı bırakılmıştır.

b-Müdahil sanık... hakkında mağdur ...’e karşı işlediği iddia olunan kasten yaralama suçundan kurulan beraat hükmü ile mağdur ...’a karşı işlediği iddia olunan kasten yaralama suçundan açılan kamu davasının şikayetten vazgeçme nedeniyle düşürülmesine ilişkin hükmü temyizde hukuki menfaati bulunmadığından, vekilinin gerekçeye de yönelmeyen temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

2- Müdahil sanık...’un, mağdur...'a karşı işlediği kasten yaralama suçu ile ilgili olarak CMK.nun 231/5 maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar, CMK.nun 231/12 maddesine göre itiraz yoluna tabi olup, temyiz kabiliyeti bulunmadığından, mahallinde itiraz mercii tarafından gereği yapılmak üzere dosyanın bu suç yönünden inceleme yapılmaksızın itiraz merciine gönderilmek üzere CMK.nun 264 maddesi uyarınca Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

3- Maktülün oğlu... ile sanık...'un karşılıklı olarak birbirlerine küfredip, birbirlerini basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde darp ettikten sonra sanık... un amcası olan sanık...’e ait işyerine girerek eline bıçak ve sopa alarak tekrar dışarıya çıktığı ve maktülün bulunduğu tanık...’ye ait işyerine doğru gittiği sırada maktülünde elinde bıçakla dışarı çıktığı ve karşılıklı olarak birbirlerine saldırdıkları, bu sırada sanık...’in, işyerinde çalışan sanık ...’den kendisine bıçak vermesini istediği, sanık ...’in verdiği bıçakla maktül ve sanık...'un kavga ettikleri yere giderek kavgaya katıldığı,

maktülle karşılıklı bıçakla birbirlerine saldırdıkları, sanık...’in maktulün boyun bölgesine bıçakla vurduğu, maktulün boyun bölgesindeki kesinin öldürücü nitelikte olduğu gibi göğüs sağ koltuk altı ve sırt sol tarafta 11 kaburga seviyesinden aldığı yaralarında öldürücü nitelikte olduğu, kavga sırasında, sanık...’in de sol el bileğinden, sol mandibula, batın ve gluteal bölgesinden kesici delici aletle basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandığı olayda;

maktülden kaynaklanan ve sanık...’e yönelen haksız fiil niteliğindeki eylemin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında 12 yıldan 18 yıla kadar hapis cezası öngören TCK nun 29. maddesi ile uygulama yapıldığı sırada alt ve üst sınırlar arasında makul bir ceza belirlenmesi yerine 12 yıl hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayini, maktülden kaynaklanan ve sanık ...'’e yönelen haksız fiil niteliğinde herhangi bir hareket olmadığı halde bu sanık lehine hiçbir gerekçe gösterilmeksizin haksız tahrik hükmünün uygulanması ve cezasından azami oranda indirim yapılması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

4- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’ın kasten öldürme, sanık ...’ın kasten öldürme, kasten yaralama, sanık ...’in kasten öldürmeye yardım suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçlarının niteliği tayin, cezayı azaltıcı takdiri indirim sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip kısmen reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri ve bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmediğinden,

sanık... müdafiinin meşru savunma koşullarının varlığına, suç vasfına vs.ye, sanık... müdafiinin sübuta, suç vasfına, delillerin takdirinde hata edildiğine, sanık ... müdafiinin sübuta vs.ye, müdahil... vekilinin haksız tahrik hükmünün uygulanmaması gerektiğine, Cumhuriyet Savcısının sanık ...’in suçunda olası kast hükümlerinin uygulanması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle;

A-Sanık ...’ın kasten öldürme suçu ile ilgili olarak. T.C.

Anayasası’nın 90.maddesi son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi uyarınca, 5271 sayılı CMK’nun 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13.maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8.maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin...

Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeksizin, yazılı şekilde zorunlu müdafii ücretinin sanıktan tahsiline karar verilmesi, yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, soruşturma aşamasında sanığa tayin edilen müdafii için belirlenen 179 TL zorunlu müdafii ücretinin çıkartılmasına, sanıktan alınmasına karar verilen yargılama gideri toplamının 370.47 olarak değiştirilmesine karar verilmek suretiyle CMUK nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak DÜZELTİLEN, sanık ...

hakkında öldürme, sanık ... hakkında kasten öldürmeye yardım suçlarından kurulan hükümlerin kısmen tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, B-Sanık ... hakkında kasten öldürme ve kasten yaralama suçlarından kurulan hükümler yönünden yapılan incelemede;

a-Dosya içeriğine ve mevcut delillere göre.

Olay günü akşam saat 21.00 sıralarında alkollü olan maktülün ulu orta küfür ettiği, arkadaşı olan tanık...’nin maktülü alarak işyerine götürdüğü, maktülle aralarında husumet bulunan ve maktülün işyerleri yakınında kendilerine küfür ettiğini düşünen sanık...’un kısa bir süre sonra maktülün oğlu olan... ile karşılaşınca karşılıklı olarak...’la birbirlerine küfredip, birbirlerini basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde darp ettikleri,

daha sonra sanık...'un amcası olan...’e ait işyerine girerek eline bıçak ve sopa alarak tekrar dışarıya çıktığı ve maktülün bulunduğu tanık...’ye ait işyerine doğru gittiği sırada maktülünde elinde bıçakla dışarı çıktığı ve karşılıklı olarak birbirlerine saldırdıkları, bu sırada...’in, işyerinde çalışan ...’den kendisine bıçak vermesini istediği, ...’in verdiği bıçakla maktül ve sanık...'un kavga ettikleri yere giderek maktülün boyun bölgesine bıçakla vurduğu, maktülün boyun bölgesindeki kesinin öldürücü nitelikte olduğu gibi göğüs sağ koltuk altı ve sırt sol tarafta 11 kaburga seviyesinden aldığı yaralarında öldürücü nitelikte olduğu,

kavga sırasında, sanık...'un da sağ hemitoraks, sağ gluteal, sol uyluk bölgesinden kesici delici aletle basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandığı olayda; maktülden kaynaklanan haksız fiil niteliğindeki eylemin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında 12 yıldan 18 yıla kadar hapis cezası öngören TCK. nun 29. maddesi ile uygulama yapıldığı sırada ceza adaletinin sağlanması açısından hak ve nesafet kuralları gereğince alt ve üst sınırlar arasında makul bir ceza yerine 12 yıl hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayini,

b-Sanık...'un adli sicil kaydına göre; İzmir 7.Sulh Ceza Mahkemesinin 18.03.2010 tarihli ve Esas 2009/224, Karar 2010/427 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 86/2,3, 52/2-4 maddeleri uyarınca verilen 740 TL adli para cezasının, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan CMUK.nun 305. maddesi uyarınca kesin nitelikte olduğu ve Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulu’nun 01/02/2011 gün ve 2011/8/16/17 sayılı kararında açıklandığı üzere kesin nitelikteki ilamın tekerrüre esas alınamayacağı, ancak sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas nitelikte başka mahkumiyetlerinin bulunması nedeniyle, bu mahkumiyetlerin kesinleşme ve infaz şerhi verilmiş onaylı örnekleri getirtildikten sonra tekerrür hükümlerinin uygulanması konusunda değerlendirme yapılması gerektiğinin düşünülmemesi,

Yasaya aykırı ve sanık... müdafii ile müdahil... vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle, sanık hakkında kurulan hükümlerin