Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2014/1065 K.2014/3441

b- Katılan mağdur ...'ı kasten yaralama suçundan TCK.nun 86/2 md., 86/3-e md. uyarınca neticeten sanığın 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına.

2- Suça Sürüklenen Çocuk ...: Katılan mağdur ...'ı kasten yaralama suçundan TCK 86/2 md., 86/3-e md., 31/3 md. uyarınca neticeten suça sürüklenen çocuğun 3.600 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına.

3- Sanık ..., Sanık ...: Kasten öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılması talebi ile sanıklar hakkında ayrı ayrı kamu davası açılmış ise de, sanıkların mahkumiyetlerine yeterli, atılı suçu işlediklerine dair kesin, net ve inandırıcı delil elde edilemediğinden, atılı suçun sanıklar tarafından işlendiğinin sabit olmaması sebebi ile CMK'nun 223/2-e madde fıkrası uyarınca sanıkların atılı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan ayrı ayrı beraatlerine.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Temyiz kapsamına göre; sanık ... hakkında ...'u kasten öldürme, mağdur ...'ı kasten yaralama, sanık ... hakkında mağdur ...’ı kasten yaralama suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri ile sanıklar ... ve ... hakkında mağdur ...'ı kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından verilen beraat hükümlerine hasren yapılan incelemede;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar ... ve ...'in, suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdiri indirim nedeni bulunmadığı takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanıklar ... ve ... hakkında elde edilen delillerin hükümlülüklerine yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme ve bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan,

sanık ... müdafıilerinin duruşmalı incelemede ve temyiz dilekçesinde takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine, sanık ... müdafıinin sübuta, katılan ... vekilinin sanıklar ... ve ... yönünden sübuta, sanık ... yönünden suç niteliğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

A- Sanıklar ... ve ... hakkında mağdur ...'ı kasten yaralama suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri İle sanıklar ... ve ... hakkında mağdur ...'ı kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından verilen beraat hükümleri yönünden yapılan incelemede;

Sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulandığı bölümün, “Sanığın, TCK'nın 53/1-a, b, c, d ve e madde fıkrası bentlerinde yer alan hakları kullanmaktan TCK'nın 53/2 madde fıkrası gereğince hapis cezasının infazının tamamlanmasına kadar, velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerini kendi alt soyu üzerinde kullanmaktan TCK'nın 53/3 madde fıkrası gereğince koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına” olarak değiştirilmesi ile Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesi delaleti ile Ülkemizin de taraf olduğu Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6/3-c maddesi uyarınca, ayrıca Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin,

Sözleşmenin anılan maddesinde yer alan ücretsiz müdafii yardımından yararlanma koşullarından "adaletin selametinin gerektirmesi" kıstası ile ilgili yerleşmiş içtihatları da dikkate alınarak; sanık ...'in, CMK'nun 150/2 maddesi uyarınca kendisine atanan müdafii yardımından ücretsiz olarak faydalanma hakkı bulunduğu halde, müdafii ücretinin yargılama giderleri arasında gösterilmesi hukuka aykırı ise de bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, CMUK'nun 322.

Maddesindeki yetkiye dayanılarak; hüküm fıkrasının mahsus bölümünde yer alan, sanık ... için 172,00 TL tayin edilen müdafii ücretinin yargılama giderlerinden çıkartılmasına, sonuç olarak "469,05 TL" olarak belirlenen yargılama giderlerinin "297,05 TL" olarak değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN

hükümlerin kısmen tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

B- Sanık ... hakkında ...'u kasten öldürme suçundan kurulan hükmün incelemesinde;

a- Oluşa ve dosya içeriğine göre, sanığın, maktule küfrederek ilk haksız hareketi gerçekleştirdiği, maktulün de daha ağır bir tepki göstererek sanığa yumrukla vurduğu olayda, etki-tepki arasındaki dengenin sanık yararına bozulduğu anlaşılmakla, sanık lehine haksız tahrik hükümlerinin asgari oranda uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,

b- "Belli Haklardan Yoksun Kılma" hükümlerini düzenleyen TCK.nun 53. maddesinin uygulanması sırasında, aynı maddenin "c" bendinde belirtilen hakların sanığın kendi alt soyları yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, diğerleri yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar kullanamayacağının gözetilmemesi,

c- Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesi delaleti ile Ülkemizin de taraf olduğu Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6/3-c maddesi uyarınca, ayrıca Avrupa İnsan Haklan Mahkemesinin, Sözleşmenin anılan maddesinde yer alan ücretsiz müdafii yardımından yararlanma koşullarından "adaletin selametinin gerektirmesi" kıstası ile ilgili yerleşmiş içtihatları da dikkate alınarak; sanığın CMK'nun 150/2 maddesi uyarınca kendisine atanan müdafii yardımından ücretsiz olarak faydalanma hakkı bulunduğu halde, müdafii ücretinin yargılama giderleri arasında gösterilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiilerinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, resen de temyize tabi bulunan hükmün CMUK 321. maddesi uyarınca tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 09.06.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.

09.06.2014 gününde verilen iş bu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ...'in huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukat ... yokluğunda 12.06.2014 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.