Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2014/1203 K.2015/2182

1-) Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 06/05/2008 tarih ve 2008/1-90-2008/100 sayılı Kararı uyarınca; görevli mahkeme tarafından tekrarlanması mümkün olmayanlar dışındaki görevsiz mahkemece yapılan tüm işlemlerin yenilenmesi bu arada hükme esas olan tanıkların yeniden dinlenmesi gerektiği gözetilmeyerek, beyanları hükme esas alınan katılan ile tanıklar dinlenmeden ve tanık beyanları arasındaki çelişkiler giderilmeden hüküm kurulmak suretiyle, 5271 sayılı CMK.nun 7. maddesine muhalefet edilmesi,

2-) Mağdur ait rapor, film ve grafiler ile tüm tedavi evraklarının Adli Tıp Kurumu İlgili İhtisas Kuruluna gönderilerek, mağdurdaki yaraların niteliği, yaraların ayrı ayrı hayati tehlikeye neden olup olmadığı, basit bir tıbbi tedavi ile giderilip giderilemeyeceği konusunda rapor alınması ve sanık hukuki durumunun buna göre tayin edilmesinde zorunluluk bulunması,

3-) Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesi son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi uyarınca, 5271 sayılı CMK’nun 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeksizin, yazılı şekilde zorunlu müdafii ücretinin sanıktan tahsiline karar verilmesi,