KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2014/1497 E., 2014/1823 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 24 Mart 2014
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Kasten yaralama, cinsel istismar, cinsel taciz
- Hüküm
- 1- Mağdur ...'a yönelik cinsel istismar suçundan TCK'nın 103/2, 62/1, 53/1, 63. maddeleri gereğince 6 yıl 8 ay hapis,
Karar Metni
270 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
2- Mağdur Hikmet'a yönelik kasten yaralama suçundan TCK' nın 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 62/1, 53/1, 54, 63. maddeleri gereğince 5 yıl hapis, 3- Mağdur ... ...'a yönelik cinsel taciz suçundan TCK.nun 105/1, 62/1, 51/1 maddeleri uyarınca 1.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına.
TÜRK MİLLETİ ADINA
1-a) Mağdur çocuklar ... ... ve ... ...'a yönelik suçlarla ilgili mağdurların velilerinin şikayetçi olmadıkları, kamu davasına katılmadıkları anlaşılmakla; mağdur çocukların vekillerinin temyiz yetkisi bulunmadığından mağdurlar adına yaptığı temyizlerin,
b) Sanık hakkında mağdur ... 'a yönelik cinsel taciz suçundan kurulan hükümde, hükmolunan cezanın tür ve miktarına göre CMUK 305. maddesi uyarınca kesin olup temyizi mümkün olmadığından, sanık müdafiinin temyiz isteminin,
CMUK 317. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.
2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'in kasten yaralama, cinsel istismar suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, cezayı azaltıcı takdiri indirim sebebinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin sübuta, yasal savunmaya, eksik incelemeye yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının
reddiyle, sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükümde, suçta kullanılan bıçak suçla ilgisi olmayan üçüncü kişiye ait olduğu anlaşılmakla, müsadere kararı verilmesi yasaya aykırı ise de; bu aykırılık yeniden yargılamayı gerektirmediğinden,
CMUK.nun 322. maddesiyle tanınan yetkiye dayanılarak;
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2014/1497, K. 2014/1823, 24 Mart 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama