Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2014/1799 K.2015/2615

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 20/10/2009 gün ve 2009/1-85/242 sayılı kararında açıklandığı üzere; aynı öldürmeye teşebbüs eyleminin failleri olarak yargılanan sanıklardan birisinin savunulmasının diğer sanık yönünden savunmada zaafiyet yarattığı durumlarda sanıklar arasında menfaat uyuşmazlığı bulunduğunun kabulü gerektiğinden;

somut olayda kardeş olan sanıklardan suçlamaları inkar ederken, diğer sanık , yumruklayarak yere düşürdüğü mağdurun arazide bulunan traktöre başını çarparak yaralandığı yönündeki savunması karşısında, aralarında menfaat çatışması bulunan sanıkların savunmalarının ayrı ayrı müdafiiler yerine aynı müdafii tarafından yapılması suretiyle 1136 sayılı Avukatlık Kanunu’nun 38/l ve 5271 sayılı CMK'nun 152. maddelerine aykırı davranılması,Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafii ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin öncelikle bu nedenle,