KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2014/1846 E., 2015/2333 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 14 Nisan 2015
- Tebliğname No
- 1 - 2013/141788
- Mahkemesi
- Bakırköy 4. Ağır Ceza Mahkemesi
- Tarihi ve no
- 14/12/2012, 2010/322 (E) ve 2012/457 (K
- Suç
- Kasten yaralama
Karar Metni
269 kelime·1 dk okuma
1- Sanık alt sınırı 5 yıldan fazla hapis cezası gerektiren suçtan yargılanması karşısında, 5271 sayılı CMK’nun 188/1. maddesi gereğince duruşmaya gelmeyen müdafiinin duruşmada hazır bulunarak görevini yapmaya zorlanması, katılmadığı oturumlardaki bilgi, belge ve işlemlere karşı savunma yapmaya davet edilmesi, gerektiğinde baro tarafından yeni bir müdafii tayininin islenmesi, savunmada oluşan boşluk ve kısıtlılığın giderilmesi gerektiği düşünülmeden, sanık müdafiinin hazır bulunmadığı celsede hüküm kurulması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,
2- Kabule göre de;
Oluşa ve tüm dosya kapsamna göre; olay tarihinde sanık ile mağdur arasında borç alacak meselesi nedeniyle çıkan tartışma sırasında sanığın bjion anahtarı ile mağdurun baş bölgesine vurarak yaşamı tehlikeye sokan duruma ve ağır derecede kemik kırığına neden olacak nitelikte yaraladığı olayda;
a) Temel ceza tayin edilirken TCK'nun 61. maddesi gereğince meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte dikkate alınarak, 1 ile 3 yıl aralığında hapis cezası öngören, aynı Kanunun 86/1.maddesinin uygulanması sırasında cezanın üst sınıra yakın tayin edilmesi yerine, yazılı biçimde 2 yıl hapis cezasına hükmolunmak suretiyle eksik ceza tayini,
b) TCK'nun 44. maddesi gereğince aynı eylem nedeniyle oluşan birden fazla neticesi sebebiyle ağırlaşan yaralamada sanığın en ağır netice doğuran artırım nedeninden sorumlu tutulması gerektiği bu nedenle hakkında TCK’nun 87/3. maddesinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,
c) Sanığın aşamalardaki savunmalarında mağdurun kendisine küfür ettiğini beyan etmesi karşısında; TCK’nun 29. maddesi gereğince haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılmaması,
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2014/1846, K. 2015/2333, 14 Nisan 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama