Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2014/2725 K.2014/3882

1- Temyiz edenlerin sıfatları ve dilekçelerinin içeriklerine göre temyiz incelemesi sanık E.. M..’in “mağdur Erdinç’i öldürmeye teşebbüs”, “mağdurlar Koray ve Hakan’ı kasten yaralama” sucularından kurulan hükümler yönünden yapılmıştır.

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık E.. M..’in “mağdur Erdinç’i öldürmeye teşebbüs”, suçunun sübutu kabul, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafıinin öldürmeye teşebbüs yönünden sübuta yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

A. “Mağdur Erdinç’i öldürmeye teşebbüs” suçundan kurulan hüküm yönünden,

a) Mağdurun TCK’nın 6/1-b maddesi kapsamında “çocuk” olduğu anlaşıldığı halde, sanığın “çocuğu öldürmeye teşebbüs” suçundan TCK’nın 82/1-e, 35 maddeleri uyarınca cezalandırılması yerine, suçun niteliğinde yanılgıya düşülerek, yazılı biçimde “öldürmeye teşebbüs” suçundan aynı Kanunun 81, 35. maddeleri uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi,

b) Dosya kapsamına göre, sanığın bıçakla bir kez batın, bir kez de sol bacak bölgesine olmak üzere toplam iki kez vurduğu mağduru, ince bağırsağının 30 cm. lik bölümünün alınması ile birlikte hayati tehlikeye neden olacak şekilde yaralayarak öldürmeye teşebbüs ettiği olayda,

9 ile 15 yıl aralığında hapis cezası öngören TCK’nın 35. maddesinin uygulanması sırasında, mağdurda meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte değerlendirilerek, daha makul ceza yerine, yazılı biçimde 12 yıl hapis cezasına hükmedilmek suretiyle eksik ceza tayini,

c) Haksız tahrik hükmünü uygulama gerekçesinin karar yerinde tartışmasız bırakılması suretiyle, Anayasa’nın 141/3, 5271 sayılı CMK’nın 34 ve 230. maddelerine aykın davranılması,

B. “Mağdurlar Koray ve Hakan’ı kasten yaralama” suçundan kurulan hükümler yönünden,

Dosya kapsamına göre, mağdur Koray’ı askere uğurlama eğlencesinde çıkan kavga sırasında, sanığın mağdur Erdinç’i bıçaklayarak öldürmeye teşebbüs ettiği, diğer mağdurlar Koray ve Hakan’ın ise basit şekilde yaralandıkları olayda,

Sanığın aşamalarda değişmeyen savunmasında suçlamaları kabul etmemesi, mağdurların ifadelerinde de sanığın kendilerine yönelik bir eylemde bulunduklarına dair anlatımlarının bulunmaması, mağdur Hakan’ın kavga sırasında bacağında meydana gelen yaralanmanın, düştüğü anda yerde bulunan cam parçalarından kaynaklandığına ilişkin beyanı ve bu beyanı destekleyen Adli Tıp raporu karşısında, sözkonusu fiilleri işlediğine yönelik her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı kanıtlar bulunmayan sanığın delil yetersizliği nedeni ile CMK’nun 223/2-e maddesi uyarınca ayn ayrı beraatı yerine, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek ayn ayrı mahkumiyetine karar verilmesi,