Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2014/4731 K.2015/3617

Oluşa ve dosya kapsamına göre, olay öncesinde okulda temizlik işçisi olarak çalışan mağdur ile suça sürüklenen çocuklar ... ve ... arasında, mağdur tarafından suça sürüklenen çocukların temizlenen yerleri kirletmeleri gerekçesiyle tartışma yaşandığı, olay günü de suça sürüklenen çocukların bu nedenle mağdur ile tartışıp kavga ettikleri, suça sürüklenen çocuklar ... ve ...'in mağduru tuttuğu ve diğer suça sürüklenen çocuk ...'ın mağduru bıçakla biri kafa bölgesi, biri göğüs sol 5. kaburga ve diğeri de sağ omuz bölgesinde olmak üzere basit tıbbi müdahele ile giderilemeyecek derecede ve hayati tehlike geçirecek şekilde yaraladığı, çevredekilerin müdahalesi ile sonlanan olayda;

1-Kasten öldürme suçuna teşebbüsten kurulan mahkumiyet hükümlerinde teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı TCK'nun 35. maddesi ile yapılan uygulama sırasında, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte gözetilerek makul bir ceza tayini yerine yazılı şekilde 9'ar yıl hapis cezasına hükmolunması,

2- Mağdurdan suça sürüklenen çocuklara yönelen ve haksız tahrik teşkil eden herhangi bir söz veya davranış bulunmadığı halde, suça sürüklenen çocuklar lehine haksız tahrik hükümlerinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini,

Aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Toplanan deliller, karar yerinde incelenip, suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ...'ın mağdur ...'e yönelik kasten öldürme suçuna teşebbüslerinin sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçuna uygun şekilde suç vasıfları tayin, kusurluluğu azaltan nedenlerden yaş küçüklüğü ile kusurluluğu etkileyen sebeplerden haksız tahrikin nitelik ve derecesi ile takdiri indirim sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri ve düzeltme nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar müdafiilerinin eksik incelemeye, sübüta, vasfa, takdire, yönelen ve yerinde görülmeyen vesair temyiz itirazlarının reddiyle,

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Haklan Sözleşmesinin 6/3-c maddesi gereğince, 5271 sayılı CMK’nun 150, 234 ve 239. maddeleri İle 5320 sayılı Kanunun 13. maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretlerinin suça sürüklenen çocuklardan alınmasına hükmedilemeyeceği gözetilmeksizin, yazılı biçimde zorunlu müdafii ücretlerinin sanıktan tahsiline karar verilmesi, kanuna aykırı ise de bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, CMUK’nun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak,