Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2014/4993 K.2015/1106

1-Sanık hakkında mala zarar verme suçundan verilen adli para cezasına ilişkin mahkumiyet kararı 5320 sayılı Yasanın 6217 sayılı Yasanın 26. maddesi ile eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte olup, temyizi mümkün olmadığından, sanık müdafıinin temyiz talebinin CMUK.nun 317. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ..'ın mağdurlar ..'u kasten öldürmeye teşebbüs suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ve mağdur ..'e yönelik eylemde haksız tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin niteliği ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanık müdafıinin meşru savunmaya, suç vasfına, haksız tahrike ve derecesine, vesaireye; katılanlar .... vekilinin haksız tahrik bulunmadığına, haksız tahrikin derecesine, vesaireye; yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 03/03/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.