Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2014/5690 K.2015/3386

1-Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; sanık ..., arkadaşı .. ile birlikte dolaştığı sırada ağabeyi ...'ın Galip Aktaş tarafından 19.01.2007 tarihinde öldürülmesi olayına iştirakten yargılanıp hakkında verilen beraat hükmü kesinleşen ve ...’in kardeşi olan ...’i ailesi ile birlikte piknik dönüşü yürümekte iken görmesi üzerine sol omzundan tutarak "beni tanıdın mı " dedikten sonra bıçakla sol koltuk altı bölgesine üç kez, sırt bölgesine ve sağ koluna birer kez vurarak yaşamsal tehlike geçirmeksizin etkisi basit bir tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaraladığı,

mağdurun arkasından yürümekte olan kardeşi ..., sanığı iterek müdahale ettiği, mağdurun annesinin de bağırarak yardım istemesi üzerine kaçtığı olayda.

Hedef alınan vücut bölgeleri, bıçak darbelerinin trajesi, engel halin varlığı nedeniyle eylemini devam ettirememesi ve kendisine engel olan ..’e de bıçakla saldırarak olay yerinden kaçması dikkate alındığında, kastının öldürmeye yönelik olduğu anlaşılmakla, eyleminin kasten öldürmeye teşebbüs olarak vasıflandırmasına dair mahkemenin kabul ve gerekçesinde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedcki bozma düşüncesi benimsenmemiştir.

2-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık .. kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, haksız tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebebin derecesi

takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanık ... hakkında silahlı tehdit suçundan elde edilen delillerin mahkumiyete yeter derece ve nitelikte bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık Fatih müdafıinin eksik incelemeye, meşru savunmaya, suç vasfına, vesaireye; Katılan vekilinin her iki sanığın da kan gütme saiki ile öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi, 5271 sayılı CMK’nun 150.

234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretinin alınmasına hükmedilemeyeceği gözetilmeksizin, yazılı biçimde tahsiline karar verilmesi yasaya aykırı ise de bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,