KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2014/573 E., 2014/2639 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 28 Nisan 2014
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Kardeşini öldürme
- Hüküm
- TCK.nun 82/1-d, 29, 31/3, 62/1, 63, 54 maddeleri uyarınca 11 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası.
Karar Metni
317 kelime·2 dk okuma
05.07.1996 doğumlu olan sanık ... henüz 18 yaş içerisinde bulunduğu sırada verdiği 03.04.2014 tarihli dilekçesi ile temyiz isteminden vazgeçtiğini bildirmiş ise de; CMK.nun 266/3. maddesindeki “CMK.nun 150. maddenin ikinci fıkrası uyarınca kendisine müdafii atanan şüpheli veya sanık yararına kanun yoluna başvurulduğunda veya başvurulan kanun yolundan vazgeçildiğinde şüpheli veya sanık ile müdafiinin iradesi çelişirse müdafiinin iradesi geçerli sayılır” şeklindeki düzenleme dikkate alındığında, 18 yaşını tamamlamayan sanığın vazgeçme iradesi dikkate alınmaksızın, müdafiinin iradesine üstünlük tanınarak yapılan incelemede;
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’in kasten kardeşini öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı tahrik ve takdiri indirim sebebinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip kısmen reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafiinin suç vasfına, haksız tahrik nedeniyle yapılan indirimin az olduğuna vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle;
sanık hakkında kasten kardeşini öldürme suçunda, TCK.nun 82/1-d, 29. maddesi ile belirlenen 20 yıl hapis cezasından, yaş küçüklüğü nedeniyle aynı Kanunun 31/3. maddesi uyarınca 1/3 oranında indirim yapılarak belirlenen 13 yıl 4 ay hapis cezasının, 31/3-son cümlesi uyarınca 12 yıldan fazla olamayacağı gözetilerek, 12 yıl hapis cezasına indirilmesi ve bu ceza üzerinden takdiri indirim yapılarak sonuç cezanın belirlenmesi gerektiği gözetilmeksizin sanık hakkında fazla ceza tayini yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden;
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2014/573, K. 2014/2639, 28 Nisan 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama