Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2014/6010 K.2015/3189

1-Sanık ...’ın, mağdur ...’yı silahla kasten yaralama suçundan doğrudan hükmolunan 2000 TL. adli para cezası karar tarihi ve miktar itibariyle kesin nitelikte olup, temyiz kabiliyeti bulunmadığından, sanık müdafıinin bu suça yönelen temyiz itirazlarının reddine,

2-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’ın, mağdur ...'i kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı tahrik ve takdiri indirim sebebinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip kısmen reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafıinin meşru savunma koşullarının varlığına, suç vasfına vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle.

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90.maddesi son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi uyarınca, 5271 sayılı CMK’nun 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13.maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri İle Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8.maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen