Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2014/6282 K.2015/3503

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık .....'nın kasten öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, sanıklar .... ve ......’nın öldürme suçları ile ilgili olarak elde edilen delillerin mahkumiyete yeter nitelik ve derecede bulunmadığından beraatlerine karar verilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmediğinden,

sanık .... müdafiinin temyiz dilekçesi ve duruşmalı incelemede meşru savunma koşullarının varlığına, TCK'nun 27 ve 62 maddelerinin uygulanması gerektiğine, katılanlar vekilinin sanıklar ... ve ....'nın öldürme suçlarında sübut bulunduğuna, sanık ... hakkında haksız tahrik hükmünün uygulanmaması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarınnı reddiyle;

1- Sanıklar ..... ve ...... hakkında kasten öldürme suçundan kurulan beraat hükümlerinin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 2- Sanık .... hakkında kasten öldürme suçundan kurulan hüküm yönünden yapılan incelemede;

a- Dosya içeriğine ve mevcut delillere göre; olay günü kendi bahçesine doğru giden sanığın yolunu kesen maktülün, amcası olan sanıktan bu yolu kullanmamasını istediği, sanığın yolun herkese ait olduğunu söylemesi üzerine kendisine küfür ederek elinde bulunan sopa ile 1931 doğumlu olup yaşlı olan sanığa vurarak protez dişini kırdığı, boğazını sıktığı, sanığın da yanında bulunan bıçağı çekerek maktülün batın bölgesine vurup tek bıçak darbesiyle öldürdüğü olayda;

maktülden kaynaklanan yolunu kesme, küfretme, sopa ile vurma ve boğazını sıkma şeklindeki haksız fiil niteliğindeki söz ve davranışların niteliği dikkate alındığında 12 yıldan 18 yıla kadar hapis cezası öngören TCK'nun 29 maddesi ile uygulama yapıldığı sırada üst sınırdan bir miktar uzaklaşılarak ceza tayin edilmesi gerektiği gözetilmeksizin 18 yıl hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini,

b- Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90.maddesi son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi uyarınca, 5271 sayılı CMK’nun 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8.maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeksizin, yazılı şekilde zorunlu müdafii ücretinin sanıktan tahsiline karar verilmesi,

Yasaya aykırı ve sanık müdafii ile katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle, sanık hakkında kurulan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 01/06/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.

01/06/2015 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı....'in huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ...... müdafii Avukat .....'ün yokluğunda 04/06/2015 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.