KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2014/6592 E., 2015/1962 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 1 Nisan 2015
- Mahkemesi
- Giresun Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Kardeşini öldürme
Karar Metni
305 kelime·2 dk okuma
1- Dosya kapsamına göre; maktül , sanığa el kol hareketi yapmak ve basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralamaktan ibaret haksız tahrik oluşturan eylemleri nedeniyle 18 yıldan 24 yıla kadar hapis cezası öngören TCK.nun 29. maddesinin uygulanması sırasında yukarı sınıra yakın bir ceza tayini yerine, tahrikin düzeyinin belirlenmesinde yanılgıya düşülerek yazılı biçimde 18 yıl hapis cezasına hükmetmek suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık , kardeşi olan maktül kasten öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ve eleştiri nedeni saklı kalmak kaydıyla tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri ve düzeltme nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin meşru savunmaya, suç niteliğine, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,
Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesi delaleti ile Ülkemizin de taraf olduğu Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6/3-c maddesi uyarınca, ayrıca Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin, Sözleşmenin anılan maddesinde yer alan ücretsiz müdafii yardımından yararlanma koşullarından "adaletin selametinin gerektirmesi" kıstası ile ilgili yerleşmiş içtihatları da dikkate alınarak; sanığın, CMK'nun 150/2-3 maddesi uyarınca kendisine atanan müdafii yardımından ücretsiz olarak faydalanma hakkı bulunduğu halde, müdafii ücretinin yargılama giderleri arasında gösterilmesi hukuka aykırı ise de bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2014/6592, K. 2015/1962, 1 Nisan 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama