Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2014/94 K.2014/383

Sanık E.. A.. hakkında; mağdur Ali'yi kasten öldürmeye teşebbüs, mağdur Recep’i nitelikli kasten yaralama, maktul Osman'ı kasten öldürmeye yardım, sanık L.. A.. hakkında mağdurlar M. Fatih ve Arif'i silahla tehdit ve maktul Osman’ı kasten öldürmeye yardım, sanık R.. D.. hakkında maktül O. K.'yı kasten öldürme suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

1- Oluşa ve dosya içeriğindeki delillere göre, sanık Erhan’ın av tüfeği ile mağdur Ali’ye üç el ateş ederek, mağduru uyluk, karın ve lomber bölgelerinden isabetle büyük damarlarda, kolon ve jejenumda yaralanmaya yol açacak ve yaşamını tehlikeye sokacak şekilde yaraladığı olayda; meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte dikkate alınarak, 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı TCK.nun 35. maddesi uyarınca yapılan uygulama sırasında, üst sınırdan ceza tayini yerine 13 yıl hapis cezasına hükmolunarak eksik ceza tayini, bu suç bakımından aleyhe temyiz bulunmadığı için bozma sebebi sayılmamıştır.

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık E.. A..’in mağdurlar Ali'yi kasten öldürmeye teşebbüs suçu ve mağdur Recep'e yönelik eylemi ile sanık L.. A..'in mağdurlar M.

Fatih ve Arif'e yönelik eylemlerinin sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde sanık Erhan'ın mağdur Ali'yi öldürmeye teşebbüs suçunun niteliği tayin, takdire ve sanık Erhan'ın mağdur Ali'ye yönelik suçu bakımından tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin niteliği ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilerek kısmen kabul kısmen reddedilmiş, sanık R..

D..'in maktül Osman'ı kasten öldürme suçu bakımından elde edilen delillerin mahkumiyete yeter derece ve nitelikte bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri ve bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık Erhan müdafiinin Ali’ye yönelik suçu bakımından vasfa ilişen, sanık Levent müdafiinin haksız tahrikin varlığına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

A) Sanık E.. A.. hakkında mağdur Ali'yi kasten öldürmeye teşebbüsten kurulan mahkumiyet hükmü ile sanık R.. D.. hakkında maktul O. K.'yı kasten öldürme suçundan kurulan beraat hükmünün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, B) Sanık E.. A.. hakkında mağdur Recep'i nitelikli kasten yaralama, sanık L.. A.. hakkında mağdurlar M.Fatih ve Arif'i silahla tehdit suçlarından kurulan hükümler yönünden;

Oluşa ve dosya içeriğindeki delillere göre; olay günü sanıkların işlettikleri gazinoda sanık Erhan ile gazinoya müşteri olarak gelen mağdur Ali arasında çıkan tartışma sonrasında sanık Erhan'ın av tüfeği ile mağdur Ali’ye ateş etmeye başladığı, sanık Levent’in arkadaşı olan mağdur Recep'in Erhan'a engel olmak isterken yaralandığı, olaylar üzerine kendisi de eline aldığı av tüfeği ile olay yerine gelen sanık Levent’in de mağdurlar M.Fatih ve Arif'in arkasından ve bindikleri araca doğru ateş etmeye başladığı,

açılan ateş sonucu aracın ön ve arka camlarının zarar gördüğü mağdurlar M.Fatih ve Arif'in kendilerini sakınmaları nedeniyle yara almadan kurtulabildikleri, mağdur Recep'in ise sağ kolundan aldığı isabet nedeniyle ulnar sinir kesisi, radyal arter kesisi ve parçalı radius ulna metakarp kemiği kırığı oluşacak, yaşamı tehlikeye girecek şekilde yaralandığı olayda;

a) Sanık Erhan’ın mağdur Recep'i nitelikli kasten yaralama suçu bakımından;

aa) Mağdur Recep hakkında Uşak Adli Tıp Şube Müdürlüğü tarafından düzenlenen 24/02/2010 tarihli raporda, mağdurda meydana gelen yaralanmanın duyu veya organlardan birinin işlevinin sürekli zayıflaması yada yitirilmesi niteliğinde olup olmadığının tesbiti bakımından yapılması gerektiği mütalaa edilen işlemler yerine getirilmeden yazılı şekilde eksik soruşturma ile ceza tayini,

bb) Sanığın eyleminin olası kastla gerçekleştiği ve hakkında TCK'nın 21/2 maddesinin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,

b) Sanık L.. A.. hakkında mağdurlar M.Fatih ve Arif'i silahla tehdit suçu bakımından;

Sanığın av tüfeği ile mağdurları hedef alarak etkili mesafeden birden fazla ateş etmesi ve kullanılan aletin elverişliliğine ilişkin hususlar birlikte dikkate alındığında; eyleme bağlı olarak ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu anlaşıldığı halde, her iki mağdura karşı ayrı ayrı kasten öldürmeye teşebbüs yerine vasıfta yanılgıya düşülerek silahla tehditten hüküm kurulması,

c) Sanık E.. A.. ve L.. A.. haklarında maktül O. K.’yı kasten öldürme suçuna yardımdan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Olay yerinde tarafların ve tanıkların da katılımı ile uygulamalı olarak keşif yapılması, sanıklar Levent ve Erhan’ın olay sırasında ateş ettikleri konumları ve ateş etme açılarının tesbiti ile sanıkların her ikisinin de maktül Osman'a etkili mesafeden ve yaralamaya elverişli konumdan ateş ettiğinin anlaşılması halinde sanıkların eylemlerinin TCK'nın 37. maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerektiği değerlendirilmeden eksik soruşturmayla hüküm tesis edilmesi,