Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2015/105 K.2015/2179

1-) Sanık hakkında mağdur kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hüküm yönünden; Oluşa ve dosya içeriğine göre, sanık bıçakla mağdur sırt bölgesinden bir kez vurduğu, hemopnömotoraks meydana getirerek, yaşamsal tehlike geçirecek şekilde yaraladığı olayda, 9-15 yıl arasında hapis cezası öngören 5237 sayılı TCK.nun 35. maddesinin uygulanması sırasında, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte dikkate alınarak makul bir ceza tayin edilmesi gerekirken, yazılı şekilde 10 yıl hapis cezası verilerek eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2-)Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık mağdur kasten öldürmeye teşebbüs ve mağdur ı olası kasıtla yaralama suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, kasten öldürmeye teşebbüs suçunda tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebebin derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri ve düzeltme nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ve müdafiinin

sübuta, lehe yasa maddelerinin uygulanması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 90. maddesi delaleti ile Ülkemizin de taraf olduğu Avrupa İnsan Haklan Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi uyarınca, ayrıca Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin, Sözleşmenin anılan maddesinde yer alan ücretsiz müdafii yardımından yararlanma koşullarından “adaletin selametinin gerektirmesi” kıstası ile ilgili yerleşmiş içtihatları da dikkate alınarak;