Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2015/1398 K.2016/2

TCK.nun 37, 87/4, 53. maddeleri uyarınca 10'ar yıl hapis cezası, TCK.nun 86/2, 53. maddeleri uyarınca uyarınca 1'er yıl hapis cezası (2'şer kez). 2) Sanık ... hakkında; TCK.nun 281/1, 53. maddeleri uyarınca 3 yıl 6 ay hapis cezası, TCK.nun 288/1, 53. maddeleri uyarınca 1'er yıl hapis cezası. 3) Sanıklar Erol İrem, ... ve ... hakkında; TCK.nun 281/1, 53. maddeleri uyarınca 3'er yıl 6'şar ay hapis cezası. 4) Sanık ... hakkında; Atılı suçlardan beraat. 5) Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında; Kasten öldürme suçundan ayrı ayrı beraat.

TEMYİZ EDENLER

Cumhuriyet savcısı, sanıklar ..., ..., Akçay ve ... müdafileri, sanık ..., katılan ... ... vekili.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-a) Sanık ... hakkında mağdurlar ... ve ...'a yönelik kasten yaralama suçlarından açılan kamu davaları ile ilgili olarak zamanaşımı süresi içerisinde mahallinde karar verilmesi mümkün görülmüş,

b) Sanık ... hakkında adil yargılamayı etkilemeye teşebbüs suçundan 5271 sayılı CMK’nun 231/5. maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının itiraz mercii olan.... Ağır Ceza Mahkemesi tarafından kaldırıldığı, daha sonra herhangi bir işlem yapılmadığı anlaşılmakla, müteakip işlemlerin mahkemece yerine getirilmesi gerektiği ve bu aşamada bu hükmün incelenemeyeceği nazara alınmış,

c) 20.03.2014 tarihli celseye ait zabıtların 6. sayfasındaki başkan imzası eksikliği mahallinde tamamlanması olanaklı eksiklik olarak kabul edilmiş,

d) Beraat hükümlerinde CMK'nun 223/2-e maddesine yer verilmemesi ise sonuca etkili bulunmamıştır.

2) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar ... ve ...'nın kasten yaralama sonucu maktul ...'un ölümüne neden olma, mağdurlar ... ve ...'ı kasten yaralama, sanık ...'ın kasten yaralama sonucu maktulün ölümüne neden olma, sanıklar ..., ..., ... ve ...'in suç delillerini yok etme, gizleme veya değiştirme suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların vasıfları tayin, takdiri indirim sebebinin bulunmadığı takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş;

sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında kasten öldürme ve sanık ... hakkında kasten yaralama suçlarından elde edilen delillerin hükümlülüklerine yeter nitelik ve derecede olmadığı kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri, düzeltme ve bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmediğinden; sanık ... müdafiinin eksik incelemeye, sübuta; sanık ... müdafiinin eksik incelemeye, sübuta, tahrike, takdire; sanıklar ... ve ... müdafiinin eksik incelemeye, sübuta, vasfa, takdire; sanık ...'in, eksik incelemeye, sübuta; sanık ... müdafiinin eksik incelemeye, sübuta;

sanık ... müdafiinin eksik incelemeye, sübuta, takdire, o yer Cumhuriyet

savcısının sanık ...'nün suçlarının sübutuna; katılan ...'ın eksik incelemeye, katılan ... . vekilinin eksik incelemeye, vasfa yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle;

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi gereğince, 5271 sayılı CMK'nun 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Kanunun 13. maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi uyarınca sanıklar için baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretinin alınmasına hükmedilmeyeceğinin gözetilmemesi;

ayrıca 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin bu madde ile yaptığı uygulamalar yasaya aykırı ise de, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,

a) Hüküm fıkrasının mahsus bölümündeki zorunlu müdafiilik ücretlerinin çıkarılmasına ve;

b) Yine hüküm fıkralarında yeralan 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin ise "Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek 5237 sayılı TCK'nun 53/1-2-3. maddelerinin tatbikine" şeklinde değiştirilmesine,

Karar verilmesi suretiyle DÜZELTİLEN, sanıklar ... ve ... hakkında mağdurlar ... ve ...'ı kasten yaralama, sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında suç delillerini yok etme, gizleme veya değiştirme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri ile sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında kasten öldürme ve sanık ... hakkında kasten yaralama suçlarından kurulan beraat hükümlerinin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

3) Sanıklar ..., ... ve ... hakkında kasten yaralama sonucu maktulün ölümüne neden olma; sanık ... hakkında ayrıca mağdurlar ... ve ...'ı kasten yaralama suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri yönünden yapılan incelemede ise;

a) Suçun işleniş biçimi, maktulün 18 yaşını henüz doldurmuş olmasına bağlı zararın fazlalığı, suç konusunun genç bir insanın hayatına yönelik fazla önem ve değeri ile TCK'nun 3/1, 61. maddelerindeki ölçütler nazara alındığında kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçundan en üst sınırdan cezalar verilmesi yerine b) Sanık ... hakkında, mağdurlar ... ve ...'a yönelik kasten yaralama suçlarından usulüne uygun biçimde açılmış kamu davaları bulunmadığı gözetilmeden mahkumiyet hükümleri kurulması suretiyle 5271 sayılı CMK'nun 225. maddesine aykırı davranılması,

c) Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi uyarınca, 5271 sayılı CMK'nun 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Kanunun 13. maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi uyarınca sanıklar için baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretlerinin alınmasına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,

d) 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri doğrultusunda sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,