KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2015/1620 E., 2015/2538 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 22 Nisan 2015
- Tebliğname No
- KYB - 2015/65735
Karar Metni
287 kelime·1 dk okuma·2 bölüm
I- Sanık M.. K..’ın, 26.08.2005 tarihinde işlemiş olduğu maktül A..’i kasten öldürme suçundan TCK'nun 81/1, 62. maddeleri uyarınca 25 yıl hapis
cezasıyla cezalandırılmasına dair Manisa Ağır Ceza Mahkemesinin07.12.2005 tarihli, 20005/417-443 sayılı kararının Yargıtay l.Ceza Dairesinin 25.12.2006 tarihli, 2006/3115-5995 sayılı ilamı ile onanarak kesinleşmesinden sonra sanık tarafından yapılan yargılamanın yenilenmesine ilişkin 10.04.2014 tarihli talebin reddine ilişkin Manisa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin dosya üzerinden verdiği 11.04.2014 tarihli, 2005/417-443 sayılı ek kararına karşı sanığın yaptığı itirazı inceleyen Manisa 2.Ağır Ceza Mahkemesince 07.05.2014 tarihli 2014/407 değişik iş sayılı kararla itirazın reddine karar verildiği anlaşılmıştır.
II- Kanun yararına bozma istemine ilişkin uyuşmazlığın kapsamı
5271 sayılı CMK.nun 23/3.maddesinde "yargılamanın yenilenmesi halinde, önceki yargılamada görev yapan hakim aynı işte görev alamaz", hükmü karşısında ilk hükmü veren mahkemede görev alan hakimlerin yargılamanın yenilenmesi talebi hakkında karar verip veremeyeceğine ilişkindir.
III- Hukuksal Değerlendirme
5271 sayılı CMK.23/3.maddesindeki "yargılamanın yenilenmesi halinde önceki yargılamada görev yapan hakim aynı işte görev alamaz" şeklindeki düzenlemeye rağmen Manisa Ağır Ceza Mahkemesinin 07.12.2005 tarihli, 2005/417-443 sayılı, Yargıtay'ca onanarak kesinleşen kararı veren heyette yer alan üye hakim ... (26111)’in sanık M.. K..’ın yapmış olduğu yargılamanın yenilenmesi talebini inceleyerek bu talebin reddi hakkında karar verdiği anlaşılmakla; Manisa 2.Ağır Ceza Mahkemesince itirazın bu nedenle kabulü yerine, reddine karar verilmiş olması yasaya aykırı görüldüğünden, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının isteminin kabulüne ve Manisa 2.Ağır Ceza Mahkemesinin 07.05.2014 tarihli ve 2014/407 değişik iş sayılı kararının BOZULMASINA karar verilmesi gerekmiştir.
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2015/1620, K. 2015/2538, 22 Nisan 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama