Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2015/1717 K.2015/6510

Toplanan deliller, karar yerinde incelenip, sanık E.. Ç..'in maktül M.. G..'ü kasten öldürme ve 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçları ile mağdur Y.. Y..'a yönelik eyleminin subutu kabul, oluşa ve soruşturma sonucuna uygun şekilde maktüle yönelik suçunun vasfı tayin, takdiri indirim sebebinin bulunmadığı takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma sebepleri dışında bir isabetsizlik görülmediğinden sanık müdafiinin eksik incelemeye, subuta, kasten öldürme suçu yönünden vasfa, katılan vekilinin bir nedene dayanmayan sair temyiz itirazlarının reddine; Ancak

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın olay günü yanına av tüfeği ve bıçak alarak gece vakti tanık Sündüs'ün evinin olduğu yere gittiği; bu esnada maktul ile mağdurun tanık Sündüs'ün amcasının oğlu olan Ramazan ile beraber Sündüs'ün babasının evinde misafirlikte bulundukları, bir süre sonra maktül ve mağdurun evlerine gitmek üzere ayrıldıkları, köpeklerin havlaması üzerine Ramazan'ın şüphelenerek evin dışına baktığı, olaydan bir gün öncede sanığı aynı yerde görmesi ve bu nedenle tanık Sündüs'le arkadaşlığını öğrenmesi nedeniyle sopayla vurduğu,

sanığın kaçarken elindeki av tüfeğini düşürdüğü ve motosikletle kaçtığı sırada maktül ve mağdur ile karşılaştığı, Ramazan'ın “yakalayın” diye bağırması üzerine maktül ve mağdurla aralarında boğuşma yaşandığı, maktül ve mağdurun sanığı taş ve sopayla dövdükleri, sanığın da üzerinde bulunan bıçağı çektiği, maktulü göğüs bölgesinden üç darbeyle yaralayıp öldürdüğü, mağduru da karın bölgesinden hayati tehlike geçirecek şekilde yaraladığı, bıçağın elinden düşmesi üzerine eylemine devam edemediği, olay yerine gelen Ramazan tarafından kafasına taşla vurulduğu, bunun üzerine olay yerinden kaçarak uzaklaştığı anlaşılan olayda;

1) Sanığın mağdur Y.. Y..'a yönelik eylemi yönünden yapılan incelemede;

Hedef alınan vücut bölgeleri, kullanılan aletin niteliği ve meydana gelen yaralanmalara göre, engel sebep nedeniyle eylemini tamamlayamayan sanığın fiili ile açığa çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu gözetilmeden, suçun niteliğinde yanılgıya düşülerek, yazılı şekilde kasten yaralama suçundan hüküm kurulması,

2) Maktülden sanığa yönelen, basit şekilde yaralamaktan ibaret eylem nedeniyle 5237 sayılı TCK'nun 29. maddesinin uygulanması sırasında asgari oranda indirim yapılmasının yeterli olduğu gözetilmeden, yaralama suçundan yapılan indirim oranıyla çelişecek şekilde 15 yıl hapis cezası belirlenmesi,

3) Sanıkta ele geçen bıçağın 6136 sayılı Kanunun 15/1 maddesi kapsamında kaldığı expertiz raporu ile sabit olmasına rağmen, yanılgılı değerlendirme ile aynı Kanunun 15/4 maddesi uyarınca mahkumiyet kararı verilmesi,

4) 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri doğrultusunda sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,