Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2015/172 K.2015/4593

1) Sanıklar ... hakkında kasten yaralama ve mala zarar verme suçlarından doğrudan verilen adli para cezaları miktarları itibarıyla kesin nitelikte olup, temyiz kabiliyetleri bulunmadığından sanıklar .. ve .. ile katılanlar vekillerinin suç vasıflarına da yönelik olmadığı anlaşılan temyiz istemlerinin 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince ayrı ayrı reddine karar verilmiştir.

2) Katılan ..'ten ve yanındaki kişilerden kaynaklanan haksız davranışların ulaştığı boyut dikkate alındığında TCK’nun 29. maddesinin uygulanması sırasında makul bir indirim yapılması gerektiği gözetilmeden, en üst

oranda indirim tatbiki aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

3) Temyiz edenlerin sıfatları ve dilekçelerinin içerikleri dikkate alınarak; sanık .. hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet hükmü ile sanık .. hakkında katılanlar .. ve ..'a karşı kasten yaralamaya azmettirme suçlarından kurulan beraat hükümlerinin incelenmesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ..'nin mağdur ..'i kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ve tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları değerlendirilip inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanık ..'in mağdurlar .. ve ..'a karşı kasten yaralamaya azmettirme suçlarından elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış,