Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2015/1803 K.2015/6492

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar H.. E.. ve H.. Z..'nın maktül H..

F..'ı nitelikli kasten öldürme ve nitelikli yağma suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların vasfı tayin, cezaları azaltıcı indirim sebebinin bulunmadığı takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık Hakan müdafiinin nitelikli kasten öldürme suçu yönünden suç vasfına, nitelikli yağma suçu yönünden sübuta, her iki suç yönünden takdiri indirim hükmünün uygulanması gerektiğine, sanık Hafize müdafiinin nitelikli kasten öldürme suçu yönünden suç vasfına,

TCK'nun 28. maddesinin uygulanması gerektiğine, nitelikli yağma suçu yönünden sübuta, her iki suç yönünden takdiri indirim hükmünün uygulanması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,

1) Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesi son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi uyarınca, 5271 sayılı CMK'nun 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Kanunun 13. maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeksizin,

yazılı şekilde sanıklar için görevlendirilen müdafii ücretlerinin tahsiline karar verilmesi yasaya aykırı ise de, CMUK'nun 322. maddesi gereğince bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm fıkrasındaki yargılama giderleri toplamından müdafii ücretinin çıkartılmasına ve kalan “313,49 TL” yargılama giderinin sanıklardan eşit olarak tahsiline karar verilmesi,