Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2015/1920 K.2016/245

I) Temyiz edenlerin sıfatları ve başvurularının kapsamına göre;

a) Sanık A.. T.. hakkında maktül H. Ö. ve katılan H.. Ö..'e yönelik hakaret suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelik bir temyiz talebi bulunmadığı nazara alınmış,

b) Katılanlar F. P.ve A.. P..'unun maktül H. Ö. ve mağdur H.. Ö..'e yönelik kasten öldürme ve kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından kurulan hükümleri temyize hak ve yetkileri yetkileri bulunmadığından, vekillerinin bu suçlardan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemleri ile,

c) Katılan sanık H.. Ö.. hakkında A.. T..’ı kasten yaralama suçundan doğrudan verilen adli para cezasının miktarına göre kesin nitelikte olduğu ve temyizinin mümkün bulunmadığı anlaşılmakla bu hükme yönelik temyiz talebinin CMUK'nun 317. maddesi uyarınca ayrı ayrı REDDİNE karar verilmiştir.

II- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık A.. T..’ın maktüller H. Ö. ile Y.. P..’na yönelik kasten öldürme ve katılan H.. Ö..’i kasten öldürmeye teşebbüs suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonucuna uygun şekilde suçların vasıfları tayin, maktül Halil yönünden kusurluluğu etkileyen sebeplerden haksız tahrikin nitelik ve derecesi ile takdiri indirim sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş; sanık A.. K.. hakkında maktül Halil’i kasten öldürme ve mağdur Hulusi’yi kasten öldürmeye teşebbüse azmettirme suçlarından elde edilen delillerin hükümlülüğüne yeter nitelik ve

derecede olmadığı kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma ve düzeltme nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmediğinden sanık Ahmet müdafiinin temyiz dilekçesinde ve duruşmalı incelemede, eksik incelemeye, vasfa, takdire; katılan Hulusi’nin eksik incelemeye, tahrik bulunmadığına, takdire, beraat eden sanık Adnan yönünden sübuta, katılanlar vekillerinin eksik incelemeye, tahrikin varlığına, Adnan ile ilgili olarak sübuta yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,

A) Sanık A.. T.. hakkında kasten öldürme suçlarından kurulan mahkümiyet hükümlerinde 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin bu madde ile yaptığı uygulamalar, yasaya aykırı ise de, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,

hüküm fıkrasının 1/a ve 1/b bendlerinde yer alan 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin "Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek 5237 sayılı TCK'nun 53/1-2-3 maddelerinin tatbikine" şeklinde, değiştirilmesine karar verilmesi suretiyle DÜZELTİLEN ve re'sen de temyize tabi olan mahkümiyet hükümleri ile sanık Adnan hakkında kasten öldürme ve kasten öldürmeye teşebbüse azmettirme suçlarından kurulan beraat hükümlerinin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

B) Sanık A.. T.. hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet ve hakaret suçundan verilen ceza verilmesine yer olmadığına dair hükümlere yönelik temyiz incelenmesinde ise;

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre, maktul Halil ve katılan Hulusi'nin aralarında çıkan tartışma sırasında birlikte saldırarak dövdükleri sanığın bu duruma sinirlenerek tabancayla ateş etmek suretiyle önce maktul Halil'i öldürdüğü, katılan Hulusi'yi öldürmeye teşebbüs ettiği, olay yerinden ayrılırken karşılaştığı maktul Yaşar'ın kendisine “niye böyle yapıyorsun, yazık günah” demesi üzerine “sen de mi oradaydın o... çocuğu, sende mi onlardansın” dedikten sonra bu maktule de ateş ederek öldürdüğü anlaşılan olayda;

a) Maktül Halil'e yönelik kasten öldürme suçuyla ilgili olarak TCK'nun 29. maddesi uyarınca hapis cezasının 16 yıla indirilmesine rağmen, sanığı birlikte dövdüğü kabul edilen katılan Hulusi yönünden aynı madde uyarınca en alt düzey olan 1/4 oranında indirim yapılması suretiyle çelişki oluşturulması,

b) 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri doğrultusunda sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

c) Sanığın maktul Yaşar'a “sen de mi oradaydın o... çocuğu, sende mi onlardansın” diyerek hakaret ettiği, maktulden sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan herhangi bir söz ve davranış bulunmadığı kabul edilmesine rağmen hakaretin karşılıklı olduğu belirtilerek ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi suretiyle karışıklığa yol açılması,

Kabule göre de;

Sanık hakkında maktul Yaşar’a yönelik hakaret suçundan kurulan hükümde olayla ilgisi olmayan TCK'nun 229/3 maddesine yer verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık Ahmet müdafii ile katılanlar Firdevs ve Aptullah vekillerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle, hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 26/01/2016 gününde oybirliği ile karar verildi.

26/01/2016 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı B. U.'un huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık A.. T.. müdafii Avukat A.Ç.'un yokluğunda 04/02/2016 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.