Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2015/1960 K.2016/2421

I- A) Suç tarihinde 18 yaşını doldurmuş bulunan mağdur . Türk Medeni Kanunu’nun 11. maddesine göre ergin olduğu, annesinin kanuni temsilcisi olmadığı, CMK'nun 234/2. maddesi uyarınca görevlendirilen mağdur . vekilinin yüzüne karşı tefhim edilen hükmü temyiz etmediği, ayrıca 25.05.2012 tarihli duruşmada şikayetinden vazgeçen mağdur .ile ilgili katılmanın hükümsüz kaldığı anlaşılmakla; suçtan doğrudan zarar görmeyen, katılma hakkı ve hükümleri temyiz etme yetkisi bulunmayan.. vekilinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK’nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilmiş,

B) Sanık . hakkında kasten yaralama suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar itiraza tabi olduğundan inceleme dışı bırakılmış,

C) Suça sürüklenen çocuk . hakkında mağdur . kasten yaraladığı iddiasıyla açılan kamu davası ile ilgili olarak mahallinde hüküm kurulması mümkün görülmüş,

D) Gerekçeli karar başlığında mağdur . ile müşteki . "katılan" olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir nitelikte yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

II- Temyiz edenlerin sıfatları ve dilekçelerinin içerikleri dikkate alınarak, sanık . ve suça sürüklenen çocuk . hakkında mağdur .karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleriyle sınırlı olarak yapılan incelemede;

A) Sanık . ve suça sürüklenen çocuk . kavga sırasında birlikte hareket edip fiil üzerinde ortak hakimiyet kurmak suretiyle mağdura bıçakla iki kez vurdukları, temporal kemikte parçalı kırığa, sol temporo oksipital akut epidural bölgede hematoma neden oldukları, bunun sonucunda mağdurun yaşamının tehlikeye girdiği ve iyileşmesi olanağı bulunmayan bir hastalığa yakalandığı anlaşılan olayda;

teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören TCK’nun 35. maddesi ile uygulama yapılırken, meydana gelen zararın ağırlığı göz önünde bulundurarak en üst sınırdan cezalara hükmolunması yerine, yazılı şekilde 12 yıl 6 ay hapis cezaları verilmesi karşı temyiz bulunmadığından, TCK'nun 62. maddesinin uygulanması sırasında indirim oranının gösterilmemesi ve suça sürüklenen çocuk . ile ilgili uygulamada TCK.nun 61/5. maddesine göre aynı Kanun'un 81/1, 35/2, 29, 31/3. maddelerinin bu sıra dahilinde uygulanması gerektiğinin nazara alınmaması ile suça sürüklenen çocuğun sanık biçiminde gösterilmesi ise sonuca etkili görülmemiştir.

B) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, suça sürüklenen çocuk . ve sanık ., mağdur. yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç vasıfları tayin edilmiş, kusurluluğu etkileyen nedenlerden yaş küçüklüğü, haksız tahrikin nitelik ve derecesi ile takdiri indirim sebebi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilerek reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri ve düzeltme nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık ve suça sürüklenen çocuk müdafilerinin "yüklenen suçların sabit olmadığına, TCK'nun 25 ve 27. maddelerinin uygulanması gerektiğine" vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle;

-24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53.

maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin sanık.. hakkındaki bu madde ile yaptığı uygulama ve,

-Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin delaleti ile Ülkemizin de taraf olduğu Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6/3-c maddesi gereğince, ayrıca Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin, anılan maddede yer alan ücretsiz müdafii yardımından yararlanma koşullarından "adaletin selametinin gerektirmesi" kıstası ile ilgili yerleşmiş içtihatları dikkate alınarak; mali durumlarının iyi olmadığı dosyaya yansıyan sanık ve suça sürüklenen çocuğun, CMK'nun 150. maddesi gereğince kendilerine atanan zorunlu müdafii yardımından ücretsiz olarak faydalanma hakları bulunduğu halde, yargılama giderleri arasında gösterilmesi hukuka aykırı ise de;