Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2015/1963 K.2016/592

: TCK.nun 86/2, 86/3-e, 29, 31/3, 62, 52/2-4. maddeleri uyarınca 2.200 TL adli para cezası, TCK.nun 81/1, 35/2, 29, 31/3, 62. maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin ceza miktarı itibari ile yasal şartları taşımayan duruşmalı inceleme talebinin CMUK'nun 318. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2- Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen, 21.11.2006 gün ve 2006/2-249-247, 15.07.2008 gün ve 2008/9-95-195, 19.10.2010 gün ve 2010/9-145-105 sayılı kararları da gözetilerek, mağdur ... vekilinin yargılama sırasında, suça sürüklenen çocuğun cezalandırılmasını istemesi, kararı da aleyhe temyiz etmesi karşısında, temyiz talebinin katılma talebini de içerdiği de gözetilerek, mağdur ...'in katılan olarak kabulü ile, suça sürüklenen çocuk ... hakkında, mağdur ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs, mağdur ...'e karşı kasten yaralama suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri yönünden yapılan temyiz incelemesinde,

A- Kullanılan silahın niteliği, hedef alınan vücut bölgesi, darbenin şiddeti ve özellikle sanığın eylemini mağdurun yere düşmesi nedeniyle sonlandırması dikkate alındığında, mahkemenin eylemi kasten öldürmeye teşebbüs olarak kabul ve vasıflandırmasında, bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, tebliğnamedeki bozma öneren düşünce benimsenmemiştir.

B- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, suça sürüklenen çocuk ...'nun, mağdur ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbbüs, mağdur ...'e yönelik kasten yaralama suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç vasıfları tayin, kusurluluğu etkileyen sebeplerden haksız tahrikin nitelik ve derecesi, yaş küçüklüğü ile takdire ilişen cezayı azaltıcı sebepler takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilerek reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, müdafiinin sübuta, katılan ... vekilinin vasfa yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 90. maddesi son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi uyarınca, 5271 sayılı CMK'nun 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık ve mağdur için baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeksizin,