Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2015/2057 K.2015/5575

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık B.. D..'un maktül E.. A..'ı kasten öldürme ve mağdur S.. G..'ü kasten yaralama suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonucuna uygun şekilde suçların vasıfları tayin, maktül yönünden kusurluluğu etkileyen sebeplerden haksız tahrikin nitelik ve derecesi ile her iki suç yönünden takdiri indirim sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekcelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafiinin vasfa, meşru müdafada sınırının aşılmasına, katılanlar vekilinin tahrikin varlığına yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi gereğince, 5271 sayılı CMK'nun 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Kanunun 13. maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak

Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi uyarınca sanık için Baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretlerinin alınmasına hükmedilemeyeceği gözetilmeksizin, yazılı biçimde tahsiline karar verilmesi,yasaya aykırı ise de bu husular yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK'nın 322 maddesinin tanıdığı yetkiye dayanılarak,