Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2015/2285 K.2015/6485

Temyiz dilekçelerinin kapsamına göre; sanıklar Ahmet, Remzi, Abdurrazzak ve olmaz hakkında maktul Z. H.'e yönelik "kasten öldürme", mağdurlar Cumali ve Tuncay'a yönelik "kasten yaralama" ve "6136 sayılı Yasaya aykırılık", sanık Atilla hakkında "genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık" suçlarından kurulan hükümlerle sınırlı olarak yapılan incelemede;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar Ahmet, Remzi, Abdurrazzak ve olmaz'ın, maktul Zülfü Hüseyin'e yönelik eylemleri ile sanıklar Ahmet, Remzi ve Abdurrazzak'ın, mağdurlar Cumali ve Tuncay'ı kasten yaralama, sanıkolmaz'ın, mağdurlar Cumali ve Tuncay'ı kasten yaralama ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık, sanık Atilla'nın, genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde sanıklar Ahmet, Remzi, Abdurrazzak'ın, mağdurlar Cumali ve Tuncay'ı kasten yaralama, sanıkolmaz'ın,

mağdurlar Cumali ve Tuncay'ı kasten yaralama ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık, sanık Atilla'nın, genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarının niteliği tayin, takdire ve sanık Ahmet'in maktule yönelik eylemi yönünden tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış,

savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanıklar Ahmet, Remzi ve Abdurrazzak hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan elde edilen delillerin hükümlülüklerine yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme ve bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık Abdurrazzak müdafiinin sübuta, TCK'nun 39. maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiğine, sanıkolmaz ve müdafiinin sübuta, sanık Atilla'nın meşru savunmaya, CMK'nun 231. maddesinin uygulanması gerektiğine,

katılanlar Gülcan ve Batuhan vekilinin haksız tahrik ve takdiri indirim nedenlerinin uygulanmaması gerektiğine, Cumhuriyetavcısının sanıklar Ahmet, Remzi ve Abdurrezzak'ın 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan cezalandırılmaları gerektiğine yönelen, sanık Ahmet ve Remzi müdafiinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

A- Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 E-2015/85 K sayılı kararı ile TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması bozmayı gerektirmiş, ancak; bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,

hüküm fıkrasındaki TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin "Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek TCK'nun 53/1-2-3. maddelerinin tatbikine" şeklinde değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN sanıkolmaz hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık, sanık Atilla hakkında genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri ile sanıklar Ahmet, Remzi ve Abdurrazzak hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan verilen beraat hükümlerinin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

B-anıklar Ahmet, Remzi, Abdurrazzak veolmaz hakkında maktul Z. H.'i kasten öldürme, mağdurlar Cumali ve Tuncay'ı kasten yaralama suçlarından kurulan hükümler yönünden; Oluşa ve dosya kapsamına göre; sanık Ahmet'in, olayın meydana geldiği barın işletme sahibi olduğu, Ahmet'in kardeşi olan sanık Remzi ile sanık Abdurrazzak'ın bu barda çalıştıkları, sanıkolmaz'ın da barda müşteri olarak

bulunduğu, maktul Z. H.'in ise sanık Ahmet'in işlettiği barın yakınında bulunan lokantayı işlettiği, olaydan bir gün önce bar içerisinde maktulün Erhan isimli müşteri ile tartıştığı, tartışmanın sonunda maktulün, sanık Ahmet'e "sen yanlı davranıyorsun, seninle görüşeceğiz" diyerek bardan ayrıldığı,

olay gecesi maktulün akrabaları olan Zeynel ve Aytaç ile mağdurlar Cumali ve Tuncay'ın bara gelerek locaya oturdukları, kısa bir süre sonra maktulün akrabası Kenan ile birlikte bara girerek sanık Ahmet'e sopayla saldırdıkları, mağdurların da saldırıya geçmesiyle birlikte çıkan kavga sırasında sanıklar Ahmet, Remzi, Abdurrazzak veolmaz' ın maktul ve mağdurlar Cumali ve Tuncay'ı yere düşürdükleri, sanıkolmaz'ın, maktul ve mağdurlara doğru en az altı el ateş ettiği, maktul Z.

H.'in sağ ve sol uyluk bölgelerinden aldığı iki isabetle pelvis kemik kırığı ile birlikte büyük damar yaralanmasından gelişen iç ve dış kanama sonucu öldüğü, mağdur Cumali'nin sol uyluk lateral orta zon ön bölgesinden basit bir tıbbi müdahale ile giderilemeyecek, mağdur Tuncay'ın ise glutea lateral altı bölgesinden hayat fonksiyonlarını ağır 5 derecede etkileyecek nitelikte kemik kırıklarına neden olacak şekilde yaralandığı olayda;

a)sanıklar Ahmet, Remzi, Abdurrazzak veolmaz'ın, öldürme kastlarını açığa çıkaran kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı anlaşılmakla; sanıkların kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçundan TCK’nun 87/4. maddesinin ikinci cümlesi uyarınca ve TCK'nun 61. maddesi gereğince yukarı sınıra yakın bir temel ceza ile ayrı ayrı cezalandırılmaları yerine, yazılı şekilde maktul Z. H.'i kasten öldürme suçundan ayrı ayrı cezalandırılmalarına karar verilmesi,

b)sanık Ahmet hakkında mağdurlar Cumali ve Tuncay'ı kasten yaralama, sanıklar Remzi, Abdurrazzak veolmaz hakkında maktul Z. H.'i kasten öldürme, mağdurlar Cumali ve Tuncay'ı kasten yaralama suçlarından kurulan hükümler yönünden de haksız tahrik nedeniyle TCK'nun 29. maddesi gereğince makul oranda indirim yapılması gerektiğinin düşünülmemesi,

c)sanıklar Ahmet, Remzi, Abdurrazzak veolmaz hakkında mağdur Tuncay'ı kemik kırığına neden olacak ve basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde kasten yaralama suçundan hüküm kurulurken; TCK'nun 61. maddesi uyarınca meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı, suçun işleniş biçimi, kastlarının yoğunluğu birlikte dikkate alınarak, 1 yıldan 3

yıla kadar hapis cezası öngören TCK'nun 86/1. maddesinin uygulanması sırasında üst sınıra yakın bir ceza tayin edilmesi, ayrıca; sanıklar hakkında TCK'nun 87/3. maddesinin uygulanması gerektiği düşünülmeksizin temel cezanın 1 yıl hapis olarak belirlenmesi ve TCK'nun 87/3. maddesi uygulanmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması,