Yargıtay 15. Hukuk Dairesi E.2015/2286 K.2015/6559

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- KARAR -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkin olup, mahkemenin; davanın kısmen kabulüne dair kararı davacı tarafından temyiz edilmiştir.

HUMK'nın 382. maddesi ve 6100 sayılı HMK'nın 294. maddesi gereğince sonradan yazılacak gerekçeli kararın kısa karara uygun olması gerekir. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Genel Kurulu'nun 10.04.1992 gün ve 1991/7 Esas, 1992/4 Karar sayılı ilâmında da kısa kararla gerekçeli kararın çelişik bulunmasının bozma nedeni olacağı belirtilmiştir.

Somut olayda mahkemece, taraflara tefhim edilen kısa kararda “Davacının maddi tazminat davasının kabulü ile 80.000,00 TL maddi tazminatın 1.000,00 TL'sinin dava tarihinden 79.000,00 TL'sinin ıslah tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine,

manevi tazminat davasının reddine,” karar verilmiş olup, taraflara tebliğe çıkartılan gerekçeli kararda ise “Davacı ile davalı arasında akdedilen sözleşmenin 06/05/2011 tarihinde feshedilmiş olduğunun tespitine, davacının maddi tazminat davasının kabulü ile 42.681,13 TL alacak, tazminat olarak kesilen 19.038,28 TL, takas yapı kesintisi olan 7.615,31 TL ve davacıya sözleşmeye göre, hesap edilen toplam 56.050,00 TL gecikme cezasının fahiş olduğu,

bu nedenle mahkemece bu miktardan taktiren %19.02'lik indirim yapılarak fazla alınan 10.660,00 TL olmak üzere yaklaşık 80.000,00 TL maddi tazminatın, 1.000,00 TL'sinin dava tarihinden, 79.000,00 TL'sinin ıslah tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, davacının manevi tazminat talebinin reddine,” karar verilmiş olup bu hali ile hükmün kapsamı ve maddi tazminat yönünden kısa karar ile gerekçeli kararın çelişkili olduğu açıktır.

Mahkemece yapılacak iş, bozmadan sonra önceki kısa karar ile bağlı olmaksızın vicdani kanaate göre yeni bir karar vermekten ibarettir. Kararın bu nedenle bozulması uygun bulunmuştur.