KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2015/2442 E., 2016/515 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 15 Şubat 2016
- Mahkemesi
- 2. Ağır Ceza Mahkemesi
- Tarihi ve no
- 12/03/2014, 2013/245 (E) ve 2014/45 (K
- Suç
- Kasten öldürmeye teşebbüs
Karar Metni
257 kelime·1 dk okuma
1) Sanık .. hakkında kurulan hükmün incelenmesinde;
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık . mağdur.kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin suçun vasfına, verilen cezanın miktarına ve eksik incelemeye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,
Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında bu madde ile yapılan uygulama kanuna aykırı ise de bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden CMUK'un 322. maddesinin tanıdığı yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasının TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümünün "Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek 5237 sayılı TCK'nun 53/1-2-3 maddelerinin tatbikine" şeklinde değiştirilmesine karar verilmesi suretiyle DÜZELTİLEN, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,
2) Sanık .. hakkında kurulan hükmün incelenmesinde;
CMK'nun 188/1 maddesi uyarınca sanık müdafiinin duruşmada hazır bulundurularak görevini yapmaya zorlanması, katılmadığı oturumlardaki bilgi, belge ve işlemlere karşı savunma yapmaya davet edilmesi gerektiğinde CMK'nun 150/3 maddesi gereğince yeniden bir zorunlu müdafii görevlendirilmesi yoluna gidilerek savunmada oluşan boşluk ve kısıtlılığın giderilmesi gerektiği düşünülmeden, 12/03/2014 tarihli celsede sanık . müdafii hazır bulundurulmaksızın hakkında hüküm kurulması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2015/2442, K. 2016/515, 15 Şubat 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama