Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2015/2465 K.2015/4709

..'a karşı bir suç işlemek amacıyla,bir suçu işleyememekten duyduğu infialle tasarlayarak, eziyet çektirerek öldürme ve nitelikli yağma ve bu suçlara azmettirme suçlarından sanıklar .., .., .. ve .. ile suça sürüklenen çocuk ..'ın cezalandırılmasına ilişkin Alanya 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 06.02.2012 gün ve 184/38 sayılı kararının, Dairemizin 08.10.2013 tarih ve 2519/5592 sayılı ilamı ile "Gerekçeli kararın Anayasa'nın 141 ve 5271 sayılı CMK'nun 34, 230 ve 232. maddelerinde belirtilen nitelikleri taşıması zorunluluğu

karşısında, sanıkların tüm aşamalarda suçlamaları kabul etmemeleri de dikkate alınarak, mahkemece dosya içeriğine göre iddia, savunma, tanık anlatımları ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirme yapılarak, kasten öldürme ve nitelikli yağma suçlarından sanık ..'ın beraatına, sanıklar .., .., .., .. ve ..'ın mahkumiyetlerine yönelik maddi vakanın kabulü de somut olarak gösterilmek suretiyle delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, Yargıtay denetimine imkan verecek biçimde ayrı ayrı gösterilmesi ve hangisinin hangi sebeple diğerine üstün tutulduğu belirtilerek,

ulaşılan kanaat ve suç oluşturduğu sabit görülen fiiller ve bunların nitelendirilmesi ile buna göre hüküm kurulması gerektiği düşünülmeyerek, yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde mahkumiyet ve beraat hükümleri kurulması" gerekçesiyle bozulmasına karar verildiği,

Bozma üzerine yapılan yargılamada mahkemece 10.02.2014 tarihli duruşmada oybirliğiyle bozmaya direnilmesine karar verildiği,Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nca hüküm eylemli uyma olarak değerlendirilerek dosyanın Dairemize gönderildiği, ancak Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 28.06.2011 tarih 2011/5-74 E-2011/147 K sayılı ilamında da açıklandığı üzere direnme kararının eylemli uyma niteliğinde olup olmadığını belirleme yetkisinin öncelikle Ceza Genel Kuruluna ait olduğu

Anlaşılmakla;