Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2015/3143 K.2015/4925

1- Sanık ..'in, mağdur ..'i batın ve sol lumbar bölgelerinden ileumda yaralanmaya ve yaşamsal tehlike geçirmesine neden olacak şekilde iki bıçak darbesiyle yaraladığı olayda; 5237 sayılı Yasa'nın bir yıldan üç yıla kadar hapis cezası öngören 86/1. maddesinin uygulanması sırasında TCK'nun 61/1. maddesi uyarınca meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte dikkate alınarak, alt ve üst sınırlar arasında neticeye etkili olacak makul bir ceza tayini gerekirken, yazılı şekilde 1 yıl hapis cezası verilerek eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ..'in, mağdur ..'i kasten yaralama suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümde eleştiri ve düzeltme nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ve müdafiinin haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak; sanık hakkında tekerrür hükümleri uygulanırken en ağır cezanın esas alınması gerekirken Muğla 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 14/02/2006 tarihinde kesinleşmiş 2005/80 esas 2005/260 karar sayılı ilamı ile 1 yıl 8 ay hapis cezası öngören

ilamının esas alınması yasaya aykırı ise de; bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, Ceza Genel Kurulu'nun 7.6.2011 tarihli, 2011/9-88 Esas ve 2011/116 Karar sayılı ilamı da dikkate alınarak CMUK'nun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak hükmün tekerrür uygulamasına ilişkin kısmın hüküm metninden çıkartılarak yerine "Muğla 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 01.06.2005 tarih 1999/418 Esas, 2000/86 Karar sayılı 5 yıl hapis cezası öngören ilamının 08.07.2005 tarihinde kesinleştiği ve bihakkın tahliye tarihinin 26.02.2008 olduğu anlaşılmakla.