Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2015/3145 K.2015/5236

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi; Katılan vekilinin 30.07.2010 havale tarihli dilekçesi ile sadece sahte fatura düzenlemek suçu nedeniyle verilen beraat kararını temyiz ettiğinin kabulü ile gereği görüşülüp düşünüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Her ne kadar suça konu faturalar üzerinde bulunan imza ve yazıların sanığın el ürünü olmadığı için sahte fatura düzenlemek suçundan beraat kararı verilmiş ise de; gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi için öncelikle; suça konu iki adet faturanın, A.

A. işyerinde 21.07.2006 tarihinde yapılan arama neticesinde ele geçtiğinin belirtilmiş olması karşısında; usulüne uygun olup olmadığının Yargıtay denetimine imkan sağlaması bakımından aramaya ilişkin Mahkeme kararı ile arama tutanağının onaylı suretinin dosya içine konulması, sanığın savunmasında adı geçen E. Ş. ile Ö.

A. hakkında var olduğu belirtilen ve incelenmekte olan eylemlerle ilgili davaların araştırılarak mümkün olması durumunda birleştirilmesi aksi halde özetinin duruşma tutanağına geçirilmesi, adı geçen kişiler ile faturayı kullanan A.

A. dinlenerek sanığı tanıyıp tanımadıkları, suça konu faturalar hakkında bilgi ve görgülerinin ne olduğunun sorulması ve her üçünün de imza ve yazı örneklerinin suça konu faturalardaki imza ve yazılar ile karşılaştırılmasından sonra sanığın hukuki durumunun takdiri gerekirken eksik kovuşturma ve yetersiz gerekçe ile sahte fatura düzenlemek suçundan beraat kararı verilmesi,