Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2015/3414 K.2015/5451

1-) Sanık M.. A.. hakkında kasten öldürme suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün, sanık müdafii tarafından yasal süre içerisinde 02.10.2013 tarihinde temyiz edildiği, ancak sanığın aynı tarihte Mardin E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu aracılığıyla mahkemeye gönderdiği dilekçede "cezayı kabul ettiğini belirterek dosyanın onaylanmasını" talep ettiği anlaşılmakla; Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 05.02.2008 gün ve 2008/1-9-15 sayılı kararı uyarınca, "cezanın onaylanması" istemi, temyiz isteminden vazgeçme niteliğinde olduğundan, sanık vekilinin açtığı temyiz davasından ise sanık asil tarafından vazgeçildiğinden, sanık müdafiinin temyiz isteminin, CMUK'nun 317. maddesi gereğince REDDİNE karar verilmiştir.

2-) Sanık M.. A.. hakkında kasten öldürme suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün re'sen temyize tabi olduğu, sanık Murat hakkında mağdur M. B.'e karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan verilen beraat hükmünün o yer Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edildiği gözetilerek yapılan incelemede;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık M.. A..'in, maktul F.. A..'ı kasten öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç vasfı tayin edilmiş, kusurluluğu etkileyen nedenlerden haksız tahrikin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, cezayı azaltıcı takdiri indirim sebebinin bulunmadığı gerekçeleriyle gösterilmiş, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilerek reddedilmiş, sanık M.. A.. hakkında mağdur M..

A..'ı öldürmeye teşebbüs suçundan elde edilen delillerin hükümlülüğüne yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmediğinden, o yer Cumhuriyet savcısının mağdur M..

A..'a karşı öldürmeye teşebbüs "suçunun oluştuğuna, sanığın cezalandırılması gerektiğine" vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak ONANMASINA,

3-) Sanık M.. A.. hakkında mağdur A.. A..'a karşı eyleminden dolayı açılan kamu davasının, zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine dair hükme yönelik o yer Cumhuriyet savcısının temyiz istemi üzerine yapılan incelemede;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık M.. A..'in, mağdur A.. A..'a yönelik eyleminin sübutu kabul edilmiş, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmediğinden, o yer Cumhuriyet Savcısının sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak;

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; Z.. A.. ile R.. A..'ın ortak olarak bir kamyon satın alıp mazot taşıma işinde kullandıkları, sonraki dönemlerde R.. A..'ın kamyon üzerindeki tankeri söküp yerine kasa taktırmak istediğinde Z.. A..'in bu duruma karşı çıktığı, olay günü Z.. A.., sanık M.. A.. ve beraberindekilerin kamyonun yanına gittiklerinde maktul Fereddin, R.. A.. ve akrabaları ile karşılaştıkları, kamyonun üzerindeki tankerin sökülmüş olmasından dolayı taraflar arasında başlayan tartışmanın kavgaya dönüştüğü, sanık M.. A..'in, maktul Fereddin ve mağdur Abdulkadir'in bulunduğu bölgeye doğru etkili mesafeden tabanca ile iki

el ateş ederek maktülü öldürdüğü, mağdur Abdulkadir'e isabet eden mermi çekirdeğinin ise, sağ mid-klavikula hattın inguinal çizgiyi kestiği bölgenin 5 cm uzağındaki yerden vücuda girip, bu giriş deliğinin 10 cm kadar uzağındaki laterale doğru olan kısımdan çıktığı, maktulün tarafında yer alan kişilerin karşı ateş açması üzerine sanığın eylemine son vererek kaçtığı anlaşılan olayda;

Sanığın, mağdur Abdulkadir'e karşı açığa çıkan kastının maktülde olduğu gibi öldürmeye yönelik olduğu ve kasten öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılması gerektiği gözetilmeden, yanılgılı değerlendirmeyle kasten yaralama suçunun oluştuğu kabul edilerek zamanaşımı nedeniyle davanın düşürülmesine karar verilmesi,