Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2015/3554 K.2016/2699

Oluşa ve dosya içeriğine göre. 28-09-2012 günü 80 yaşında olan maktul . astım ve mide ağrısı şikayetleriyle.

Devlet Hastanesine geldiği, dahiliye ve kardiyoloji bölümü olmadığını öğrenince acil polikliniğinden sıra alarak muayene odasına girip, doktor olarak görev yapan sanık . kendisine oksijen takmasını istediği, sanığın ise önce muayene etmesi gerektiğini söylediği, sinirlenen maktulün sanığa hakaret ederek, değnekle sırtına vurduğu sırada; sanığın iki eliyle maktulü göğsünden itmesiyle, dengesini kaybeden ve yere düşen maktulün, görevlilerce yerden kaldırılıp sandalyeye oturtulduğu, oğlu tarafından.

Devlet Hastanesine götürüldüğü, burada tedavi alınan maktulde T4 vertebrada fraktür tespit edildiği, cerrahi önerilmediği, solunum sıkıntısı çekmesi üzerine yoğun bakıma alındığı 08.10.2012 tarihinde öldüğü,

Adli Tıp Kurumu 1. İhtisas Kurulu'nun raporuna göre kardiak stent HT ve kronik obstrüktif akciğer hastalığı bulunan kişinin ölümünün 4. vertebra kırığı ile gelişen komplikasyonlar sonucu meydana geldiği, kişide meydana gelen omur kırığının lokalizasyonu ve özelliği itibarıyla sert ve künt bir cismin vücuda direk havalesiyle oluşmasının mümkün görülmediği, ostoopenik kemik yapısı bulunan kişinin kendiliğinden kontrolsüz olarak düşmesi ile olabileceğinin belirtildiği anlaşılan olayda,

Sanık . eylemini kendisine yönelmiş, gerçekleşen, gerçekleşmesi veya tekrarı muhakkak olan haksız bir saldırıyı o anda hâl ve koşullara göre saldırı ile orantılı biçimde defetmek zorunluluğu ile işlediği anlaşılmakla 5237 sayılı

TCK.nun 25 ve CMK.nun 223/2-d maddeleri uyarınca beraatine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmeden oluşa uygun düşmeyen gerekçeler ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,