Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2015/3717 K.2016/531

1- Katılan . sanık . hakkında suçu bildirmeme suçundan açılan kamu davasına katılma, hükmü temyiz hak ve yetkisi bulunmadığından, vekilinin bu hükme yönelik temyiz isteminin CMUK'nun 317. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık . maktül . kasten öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık . müdafiinin sübuta, vasfa ve meşru müdafaaya yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

A) Oluşa, tüm dosya kapsamına, sanık . kaynaklanan davranışların mahiyetine, kasten öldürme neticesinin sınırlandırılmasının mümkün olmamasına göre, sanık . yasal unsurları oluşmayan suçu bildirmeme fiilinden beraati

gerektiği gözetilmeden yanılgılı değerlendirme sonucu bu sanık hakkında da mahkumiyet kararı verilmesi,

B) Oluşa, tüm dosya kapsamına, ile tanıklar ., .,., ifadelerine göre ilk haksız hareketin sanık . kaynaklandığı anlaşıldığı halde, şartları oluşmayan TCK'nun 29. maddesinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini,

Kabule göre ise;

TCK'nun 29. maddesinin uygulanması sırasında 12 yıl ile 18 yıl arası bir hapis cezası takdir edilmesi gerektiği gözetilmeden nitelikli öldürme suçundan uygulanabilecek şekilde 24 yıl hapis cezasına hükmedilmesi,

C) 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri doğrultusunda sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,