Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2015/3818 K.2015/4847

1-Sanık .. hakkında, mağdur ..'ı kasten yaralama suçundan verilen karar yönünden yapılan incelemede; CMK'nun 231/5. maddesi gereğince verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar, aynı Yasanın 231/12 maddesi uyarınca itiraz yasa yoluna tabi olup temyiz kabiliyeti bulunmadığından ve söz konusu karar itiraz merciince değerlendirildiğinden inceleme dışı bırakılmıştır.

2- Oluşa ve dosya kapsamına göre, maktülün kardeşi .. ile sanığın olaydan 6 ay önce evlendikleri, ancak aralarında geçimsizlik bulunduğu, maktülün kardeşinin evine zaman zaman gelip gittiği, olay günü sanığın saat 09:00 sıralarında eve geldiği evde yüksek sesle müzik dinleyen eşi ..'a niçin kahvaltı hazırlamadığını sorduğu,aralarında bu nedenle tartışma çıktığı, ..'ın sanığa hakaret etmesi üzerine sanığın da eşinin boğazını sıktığı, bu arada ..'ın da sanığı çeşitli yerlerinden yüzeysel sıyrıklar oluşacak şekilde yaraladığı, bu olaydan kısa bir süre sonra maktülün olay yeri olan eve geldiği, sanıkla konuşmak istediği,

..'a "bu iş bitti, topla eşyalarını evden çık" demesi nedeniyle sanık ile maktülün tartışmaya başladığı, maktülün sanığa "çek git evden p...." demesinden sonra sanığın mutfaktan bıçak alarak geldiği,

maktüle "seni öldürürüm" dediği, maktülün de "öldür madem" demesi üzerine sanığın maktülü biri öldürücü olmak üzere toplam dört yerinden bıçakladığı, maktülün iç kanama sonucu öldüğü olayda, maktülün hakaret içeren sözlerinden ibaret olan haksız hareketi nedeniyle sanık hakkında TCK'nun 29. maddesi gereğince asgari oranda indirim yapılması gerekirken yazılı şekilde 1/2 oranında indirim yapılarak eksik ceza tayini, yasaya aykırı ise de, bu husus aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

3- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ..'nın, maktül ..'yi kasten öldürme suçunun sübutu kabul,oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç vasfı tayin edilmiş, kusurluluğu etkileyen sebeplerden haksız tahrikin nitelik ve derecesi ile takdiri indirim sebebi takdir kılınmış,savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilerek reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri ve düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin bir nedene dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesi son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi uyarınca, 5271 sayılı CMK'nun 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık ve mağdur için baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeksizin, yazılı şekilde zorunlu müdafii ücretinin sanıktan tahsiline karar verilmesi,