Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2015/3881 K.2016/2916

1) Sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ... hakkında katılanlar ...ve .... hakaret suçlarından hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

2) Sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik kasten yaralama suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Sanık hakkında katılan ...'i kasten silahla yaralama suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın, CMK'nun 231/12 maddesi uyarınca itiraz kanun yoluna tabi bulunduğu anlaşılmakla, bu hüküm mahallinde değerlendirme yapılmak üzere inceleme dışı bırakılmıştır.

3) Sanıklar ... ve ... hakkında katılan ...'e yönelik kasten yaralama; suça sürüklenen çocuk ... hakkında katılan ...'ya cinsel taciz suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ... hakkında katılan ...'i kasten yaralama suçundan elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı; sanık ... bakımından katılan ...'e yönelik eyleminin meşru savunma koşulları altından gerçekleştiğinden bahisle beraat kararı verilmesi gerektiği; suça sürüklenen çocuk ... bakımından ise katılan ...'in şikayetçi olmaması gerekçe gösterilerek açılan davanın CMK'nun 223/8 maddesi gereğince düşürülmesi mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan ... ve katılan ... vekillerinin sanıkların suçu birlikte işlediklerine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

4) Sanık ... hakkında katılan ...'ü kasten öldürmeye teşebbüs, katılan ...'ı kasten silahla yaralama ve hakaret suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın katılan ...'ü kasten öldürmeye teşebbüs, katılan ...'ı kasten silahla yaralama ve hakaret suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin eksik incelemeye, meşru savunmaya, suç niteliğine, haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine, yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,

Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında bu madde ile

yapılan uygulamalar kanuna aykırı ise de bu hususlar yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden CMUK'nun 322. maddesinin tanıdığı yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasının TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin "Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek 5237 sayılı TCK'nun 53/1-2-3 maddelerinin tatbikine" şeklinde değiştirilmesi suretiyle DÜZELTİLEN, hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

5) Sanıklar ... ve ... hakkında katılan ...'ya yönelik cinsel taciz suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

A) Oluşa ve dosya içeriğine göre, katılan ... ve ...'nın 01/05/2012 günü saat: 23.30 sıralarında Uşak ili 1. Tahtakılıç caddesi üzerinde gezdikleri sırada, sanıklar ... ve ... ile karşılaştıkları, sanıklar ... ve ...'ın katılanlar ... ve ...'ya hitaben ayrı ayrı "ben yanlış mı görüyorum güzellere bak" diyerek cinsel amaçlı olarak taciz ettikleri, katılan ...'in sanıklar hakkındaki şikayetinin devam ettiği, bu sanıklar yönüyle şikayetten vazgeçilmediği anlaşılmakla sanıkların sabit olan cinsel taciz suçundan cezalandırılmaları yerine, yazılı şekilde sanık ... hakkında suçun sabit bulunmadığı nedenle beraat, sanık ... hakkında ise şikayet yokluğundan düşme kararı verilmesi,

B) Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi uyarınca, 5271 sayılı CMK'nun 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Kanunun 13. maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi kapsamında baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretinin alınmasına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,