Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2015/4117 K.2016/2486

1-Sanık ...'ın, maktül ...'a karşı işlediği iddia edilen kasten öldürme suçunun, 6284 sayılı Yasanın 20/2 maddesi kapsamında kalmaması nedeniyle ....., suçun zarar göreni olmadığı anlaşılmakla, CMK'nun 260. maddesi uyarınca hükmü temyiz hak ve yetkisi bulunmadığından, vekilinin temyiz isteminin CMUK'un 317. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2-Sanık ...'ın, maktül ...'a karşı kasten öldürme ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerini müdafii ve Cumhuriyet Savcısının temyizlerine hasren yapılan incelemesinde,

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ın, maktül ...'a karşı eylemi ile 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçunun sübutu kabul edilmiş, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilerek reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin meşru savunmanın varlığına, Cumhuriyet Savcısının öldürme suçu yönünden haksız tahrikin bulunduğuna, 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçu yönünden suçun unsurlarının oluşmadığına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak,

Oluşa ve dosya içeriğine göre, sanık ile maktülün birlikte karı-koca hayatı yaşayıp dört müşterek çocukları olduğu, aksi ispat edilemeyen savunmaya göre sanığın çocuklardan .....'ya olaydan bir süre evvelden başlayıp süregelen cinsel istismarda bulunduğunu duyması üzerine bunun doğru olup olmadığını anlamak için olay öncesinde mizansen oluşturduğu ve kapsamda istismarın varlığını anladığı, olay günü ise maktülün ....'ya yine cinsel istismarda bulunduğunu fark eden sanığın, bu olayın verdiği öfke ve elemin sonucunda uyumakta olan maktülü alın bölgesine tabanca ile bir el ateş ederek öldürdüğü, akabinde araçla kaçarken suçta kullanılan tabanca ile birlikte emniyet görevlileri tarafından yakalandığı olayda,

A-Maktülün uyku halinde olduğundan, “beden veya ruh bakımından kendisini savunamayacak durumda” bulunduğu anlaşılmakla, sanığın 82/1-e maddesi yerine, suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde 81/1 maddesine göre cezalandırılması,

B-Aksi ispatlanamayan savunmaya göre, maktülün sanığın kızına süregelen cinsel istismarda bulunma eylemi nedeniyle, sanığın cezasından, TCK'nun 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümleri uygulanması suretiyle makul oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

C-Sanık hakkında 6136 sayılı Yasanın 13/3. maddesi uyarınca cezalandırılması için kamu davası açıldığı, mütaalada da bu suçtan beraat talep edildiği halde, sanık hakkında aynı Yasanın 13/1. maddesi uyrınca hüküm kurulmasına rağmen ek savunma verilmeyerek, CMK'nun 226. maddesine muhalefet edilmesi,

D-Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı Yasanın TCK'nun 53. maddesindeki iptal edilen bölümleri doğrultusunda sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

E-Kabule göre de; iddianame ve esas hakkında mütaalada sanık hakkında TCK'nun 29. maddesi uyarınca haksız tahrikin uygulanması talep edildiği halde, ek savunma hakkı verilmeden, sanık hakkında haksız tahrik hükümleri uygulanmayarak hüküm kurulmak suretiyle, CMK'nun 226. maddesine muhalefet edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafii ve Cumhuriyet Savcısının, temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmekle, kısmen re'sen de temyize tabi olan hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak BOZULMASINA, sanık hakkında aleyhe tamyiz olmadığından CMUK'un 326/son maddesinin gözetilmesine, 11.05.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.

11/05/2016 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ....'ın huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukatlar ... ve ...'ın yokluklarında 12/05/2016 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.