KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2015/5020 E., 2016/352 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Şubat 2016
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Kasten öldürmeye teşebbüs
- Hüküm
- TCK'nun 81, 35, 29, 62. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası.
Karar Metni
271 kelime·1 dk okuma
1) Sanık ... hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar, itiraza tabi bulunduğundan inceleme dışı bırakılmıştır.
2) Sanık ... hakkında katılan ...'ı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'in katılan ...'yi kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafiinin sebebe dayanmayan, katılan vekilinin cezadan takdiri indirim yapılmasına vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,
Katılanla aralarındaki boşanma davası devam etmekte olan ve sanık ...'in kız kardeşi olan ..., olay günü boşanma meselesi ve çocuklar nedeniyle katılanla tartıştığı, daha sonra ... babası ... ve ..., katılan ve ağabeyi ... ile olay yerinde karşılaştıklarında, sanığın katılan ...'nin içinde bulunduğu aracın camını silah kabzasıyla kırarak bir kaç el ateş ettiği, bunlardan birinin kasık bölgesine isabet ederek katılanı yaşamı tehlikeye sokacak şekilde yaraladığı anlaşılan olayda, katılandan kaynaklanan, sanığın kız kardeşine yönelen ve uzun süre devam eden haksız hareketlerin ulaştığı boyut ve mahiyet nazara alındığında,
sanığın cezasından haksız tahrik hükümlerini düzenleyen TCK'nun 29. maddesi uyarınca makul oranda indirim yapılmasının yeterli olduğu gözetilmeden çok daha vahim hallerde uygulanabilecek şekilde en üst oranda indirim tatbikiyle eksik ceza tayini,
Yargıtay 1. Ceza Dairesi, E. 2015/5020, K. 2016/352, 2 Şubat 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama